ព្រះគុម្ពីរព្រះសហគមន៏កាតូលិក/យ៉ូហាន

ពីWikibooks
Jump to navigation Jump to search

ដំណឹងល្អរៀបរៀងដោយលោកយ៉ូហាន

ជំពូកទី១[កែប្រែ]

១  កាលពីដើមដំបូងបង្អស់​    ​      ​ព្រះបន្ទូលក​ ១ មានព្រះជន្មគង់នៅ។​ព្រះបន្ទូលបែរ​ទៅរកខព្រះជាម្ចាស់​ហើយព្រះបន្ទូលជាព្រះជា​ម្ចាស់។​២  ព្រះបន្ទូលបែរទៅរកព្រះជាម្ចាស់​កាល​ពីដើមដំបូងបង្អស់។​៣  អ្វីៗសព្វសារពើសុទ្ធតែ​កើតឡើង​ដោយសារព្រះបន្ទូល​  គឺក្នុងបណ្តាអ្វីៗ​ដែលកើតមក​គ្មានអ្វីមួយកើតមកក្រៅពីព្រះអង្គ​បង្កើតនោះ​ឡើយ។​៤  ព្រះបន្ទូលជាប្រភពនៃ​ជីវិត ​ហើយជីវិតនោះជាពន្លឺបំភ្លឺមនុស្សលោក។​៥  ពន្លឺភ្លឺក្នុងសេចក្តីងងឹត​‌ តែសេចក្តីងងឹតពុំបាន​ទទួលពន្លឺ​ទេគ។​ ៦  ព្រះជាម្ចាស់បានចាត់បុរសម្នាក់ឈ្មោះ​យ៉ូហាន​អោយមក។​៧  លោកបានមកធ្វើជាបន្ទាល់ផ្តល់​សក្ខីភាពអំពីពន្លឺ​ដើម្បីអោយមនុស្សទាំងអស់ជឿ​ដោយសារលោក។​៨  លោកយ៉ូហានមិនមែនជា​ពន្លឺទេ‌‌​គឺលោកគ្រាន់តែមកផ្តល់សក្ខីភាពអំពីពន្លឺ​ប៉ុណ្ណោះ។​៩  ព្រះបន្ទូលជាពន្លឺដ៏ពិតប្រាកដតែ​មួយដែលមកក្នុងពិភពលោកឃ​ហើយបំភ្លឺមនុស្ស​គ្រប់ៗរូប។​១០  ព្រះបន្ទូលបានគង់ក្នុង​ពិភពលោក​ហើយពិភពលោកកើតឡើង​ដោយសារព្រះអង្គ​ប៉ុន្តែ​ពិភពលោកពុំបានទទួលស្គាល់ព្រះអង្គទេ។​១១  ព្រះបន្ទូល​បាន​យាង​មក​គង់​ជាមួយ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់ព្រះអង្គផ្ទាល់​តែប្រជារាស្ត្រនោះពុំបានទទួល​ព្រះអង្គឡើយ។‌‌‌​១២  រីឯអស់អ្នកដែលបានទទួល​ព្រះអង្គ​គឺអស់អ្នកដែលជឿលើព្រះនាមព្រះអង្គ​ព្រះ​អង្គ​ប្រទាន​អោយ​គេ​អាច​ទៅ​ជា​បុត្រធីតា​របស់ព្រះជាម្ចាស់។​១៣  អ្នកទាំងនោះពុំមែនកើត​ពីលោហិត​ពីចំណង់តណ្ហា​ឬ​ពីការប៉ងប្រាថ្នារបស់​មនុស្សឡើយ​ គឺកើតពី​ព្រះជាម្ចាស់វិញ។​ ១៤  ព្រះបន្ទូលបានកើតមកជាមនុស្ស​ហើយគង់​នៅងក្នុងចំណោមយើងរាល់គ្នា​យើងបានឃើញ​សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ​ជាសិរីរុងរឿងនៃព្រះ​បុត្រាតែមួយគត់​ដែលមកពីព្រះបិតា​ព្រះអង្គ​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ព្រះហប្ញទ័យ​ប្រណី​សន្តោស​និង  សេចក្តីពិត។​១៥  លោកយ៉ូហានបានផ្តល់សក្ខី​ភាពអំពីព្រះអង្គ​ដោយប្រកាសថា៖​«គឺលោកនេះ​ហើយដែលខ្ញុំនិយាយថា​‌"អ្នកមកក្រោយខ្ញុំ​ប្រសើរ​ជាងខ្ញុំ​ដ្បិតលោកមានជីវិតមុនខ្ញុំ"»។​១៦  យើង​ទាំងអស់គ្នា​បាន​ទទួល​ព្រះ​ហប្ញទ័យ​ប្រណី​សន្តោស​មិនចេះអស់មិនចេះហើយ​ពីគ្រប់លក្ខណសម្បត្តិ​របស់ព្រះអង្គ​១៧  ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់ប្រទានគម្ពីរ​វិន័យ*​តាមរយៈលោកម៉ូសេ​ហើយទ្រង់បាន​សំដែងព្រះហប្ញទ័យប្រណីសន្តោស​‌និង​សេចក្តីពិត​តាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត។​១៨  ពុំដែលមាននរណា​ម្នាក់បានឃើញព្រះជាម្ចាស់ឡើយ​មានតែព្រះ​បុត្រាមួយព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ​ដែលបាននាំយើងអោយ​ស្គាល់ព្រះអង្គ​ដ្បិតព្រះបុត្រាមានព្រះជន្មរួមជា​មួយ​ព្រះបិតាច។​ សក្ខីភាពរបស់លោកយ៉ូហានបាទីស្ត (ម៉ាថាយ  ៣.  ១-១២​    ម៉ាកុស  ១.  ១-៨​    លូកា  ៣.  ១-១៨) ១៩  ជនជាតិយូដាចាត់ពួកបូជាចារ្យ*​និង​‌ពួក​លេវី*​ពីក្រុងយេរូសាឡឹម​អោយទៅជួបលោក​យ៉ូហាន​ដើម្បីសួរថា៖​«លោកជានរណា?»។​២០  លោកយ៉ូហានប្រកាសប្រាប់គេ​ដោយពុំលាក់​លៀមអ្វីឡើយ​គឺលោកបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់​ថា៖​«ខ្ញុំមិនមែនជាព្រះគ្រីស្ត*ទេ»។​២១  ពួកគេ​សួរលោកថា៖​«ដូច្នេះតើលោកជានរណា?​តើ​លោកជាព្យាការីអេលីឬ?»ឆ។​លោកឆ្លើយថា៖​«ទេ​មិនមែនទេ​!»។​គេក៏សួរទៀតថា៖​«តើ​លោកជាព្យាការី*​ដែលយើងរង់ចាំជ​នោះ​ឬ?»។​លោកឆ្លើយថា៖​«មិនមែនទេ!»។​២២គេសួរ​លោកទៀតថា៖​‌«តើលោកជានរណា?​ដ្បិត​យើងខ្ញុំចង់បានចម្លើយ​យកទៅជំរាបអស់លោក​ដែលចាត់យើងខ្ញុំអោយមក​តើលោកថា​ខ្លួន​លោកជានរណា!»។ ​‌‌‌២៣  លោកយ៉ូហានមាន​ប្រសាសន៍ថា៖​   «ខ្ញុំជា  សំឡេងបុរសម្នាក់ដែលស្រែក​ នៅវាលរហោស្ថាន*ថា: ‌ ‌"ចូរតំរង់ផ្លូវថ្វាយព្រះអម្ចាស់"ឈ​ ត្រូវនឹងសេចក្តីដែលព្យាការី​អេសាយ​បាន​ថ្លែង​ទុក​មក»។​២៤  អ្នកដែលគេចាត់អោយមកនោះ​ជា​ពួកខាងគណៈផារីស៉ី*។​‌​‌២៥  គេសួរលោកយ៉ូហាន​ទៀតថា៖‌​«បើលោកមិនមែនជាព្រះគ្រីស្ត​មិន​មែនជាព្យាការីអេលី‌​ហើយក៏មិនមែនជាព្យាការី​ដែលយើងរង់ចាំនោះទេ​ហេតុដូចម្តេចបានជា​លោកធ្វើពិធីជ្រមុជទឹក*ដូច្នេះ?»។​២៦  លោក​យ៉ូហានឆ្លើយទៅគេថា៖​«ខ្ញុំធ្វើពិធីជ្រមុជក្នុងទឹក​មែន​ប៉ុន្តែ​ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាមានម្នាក់ដែល​អ្នករាល់គ្នាពុំស្គាល់​‌​២៧  លោកមកក្រោយខ្ញុំ​លោក​មានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ណាស់​សូម្បីតែអោយខ្ញុំស្រាយ​ខ្សែស្បែកជើងជូនលោក​‌ក៏មិនសមនឹងឋានៈរបស់​លោកផង»។​២៨  ហេតុការណ៍នេះកើតមាន​នៅ​ភូមិបេតថានី​ខាងនាយទន្លេយ័រដាន់​ត្រង់កន្លែង​លោក​យ៉ូហានធ្វើពិធីជ្រមុជទឹក*។​ ព្រះយេស៊ូជាកូនចៀមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ២៩  នៅថ្ងៃបន្ទាប់​លោកយ៉ូហានឃើញព្រះ​យេស៊ូយាងតំរង់មករកលោក​លោកក៏មាន​ប្រសាសន៍ថា៖​‌«មើលហ្ន៎!​លោកនេះហើយជា​កូនចៀមរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ដែលដកបាបចេញពី​មនុស្សលោក​‌៣០  គឺលោកនេះហើយ​ដែលខ្ញុំបាន​ប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា​‌‌"អ្នកដែលមកក្រោយខ្ញុំ​ប្រសើរជាងខ្ញុំ​‌ដ្បិតលោកមានជីវិតមុនខ្ញុំ"។​៣១‌កាលពីដើម​ខ្ញុំពុំស្គាល់ឋានៈរបស់លោកទេ​ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំមកធ្វើពិធីជ្រមុជក្នុងទឹក*​ដើម្បីអោយលោក​បង្ហាញខ្លួន​អោយប្រជារាស្ត្រអ៉ីស្រាអែលស្គាល់»។​ ៣២  លោកយ៉ូហានបានផ្តល់សក្ខីភាពថា៖​«ខ្ញុំ​បានឃើញព្រះវិញ្ញាណ​យាងចុះពីស្ថានបរមសុខ*​ដូចសត្វព្រាប​មកសណ្ឋិតលើលោក។​៣៣  ពីមុនខ្ញុំ​ពុំស្គាល់ឋានៈលោកទេ​ប៉ុន្តែ​ព្រះជាម្ចាស់ដែលបាន​ចាត់ខ្ញុំអោយមកធ្វើពិធីជ្រមុជក្នុងទឹក​ទ្រង់មាន​ព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា​"អ្នកឃើញព្រះវិញ្ញាណយាងចុះ​មកសណ្ឋិតលើអ្នកណា​គឺអ្នកនោះហើយ​ដែលធ្វើ​ពិធីជ្រមុជក្នុងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ*"។​៣៤  ខ្ញុំបាន​ឃើញដូច្នោះមែន​ហើយខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ថា​លោក​នេះ​ពិតជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់មែន»។ សាវ័កដែលតាមព្រះយេស៊ូមុនគេ​ ៣៥  ថ្ងៃបន្ទាប់មកទៀត​លោកយ៉ូហាននៅទី​នោះដដែល​ហើយមានសិស្សរបស់លោកពីរនាក់​នៅជាមួយផង។​៣៦  លោកសំឡឹងមើលព្រះយេស៊ូ​យាងកាត់តាមនោះ​‌ក៏មានប្រសាសន៍ថា៖​«មើល​ហ្ន៎!​លោកនេះហើយ​ជាកូនចៀមរបស់ព្រះជា​ម្ចាស់»។​៣៧  កាលសិស្សទាំងពីរបានឮពាក្យនេះ​‌​គេនាំគ្នាដើរតាមព្រះយេស៊ូទៅ។​‌​៣៨  ព្រះយេស៊ូ​ងាកមកក្រោយ​ទតឃើញអ្នកទាំងពីរដើរតាម​ព្រះអង្គក៏មានព្រះបន្ទូលសួរថា៖​‌​«អ្នកទាំងពីរមក​រកអ្វី?»។​‌​គេទូលព្រះអង្គថា៖​«រ៉ាប៊‌ី!​(ពាក្យ​"រ៉ាប៊‌ី"នេះ​ប្រែថា‌"លោកគ្រូ")​តើលោកនៅកន្លែង​ណា?»។​៣៩  ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៅគេវិញ​ថា៖​«សុំអញ្ជើញមក​អ្នកនឹងបានឃើញ!»។​គេ​ក៏ទៅ​ឃើញកន្លែងដែលព្រះអង្គគង់នៅ​ហើយ​គេក៏នៅជាមួយព្រះអង្គនៅថ្ងៃនោះ​(ពេលនោះ​ប្រហែលជាម៉ោងបួនរសៀល)។​៤០  ក្នុងចំណោម​សិស្សទាំងពីរ​ដែលបានឮពាក្យរបស់លោកយ៉ូហាន​ហើយតាមព្រះយេស៊ូទៅនោះ​មានម្នាក់ឈ្មោះ​អន់ដ្រេ​ជាប្អូនរបស់លោកស៉ីម៉ូនពេត្រុស/ស៉ីម៉ូន​សិលា*។​៤១  គាត់ទៅជួបលោកស៉ីម៉ូន​ជាបងមុន​គេ​ប្រាប់ថា៖​«យើងបានរកព្រះមែស៉្សីឃើញ​ហើយ!»​(ពាក្យ​"មេស៉្សី"នេះ​ប្រែថា​"ព្រះ​គ្រីស្ត")។​៤២  គាត់ក៏នាំលោកស៉ីម៉ូនទៅគាល់ព្រះ​យេស៊ូ។​ព្រះយេស៊ូសំឡឹងមើលលោកស៉ីម៉ូន​ក៏​មានព្រះបន្ទូលថា៖​«អ្នកឈ្មោះស៉ីម៉ូន​ជាកូនរបស់​លោកយ៉ូហានញ‌​អំណើះតទៅ​អ្នកត្រូវមានឈ្មោះ​ថា​"កេផាស"​(ពាក្យ​"កេផាស"​នេះ​ប្រែថា​ពេត្រុស/សិលា*)។​ ៤៣  លុះថ្ងៃបន្ទាប់មកទៀត​ព្រះយេស៊ូសព្វព្រះ​ហប្ញទ័យយាងទៅស្រុកកាលីឡេ។​ព្រះអង្គបាន​ជួបលោកភីលីព​ហើយមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់​ថា៖​«សូមអញ្ជើញមកតាមខ្ញុំ»។​៤៤  លោកភីលីព​ជាអ្នកភូមិបេតសៃដា​ដូចលោកអន់ដ្រេ​និង​លោក​ពេត្រុស/សិលាដែរ។​៤៥  លោកភីលីពទៅជួប​លោកណាថាណាអែល​ប្រាប់គាត់ថា៖​«លោក​ដែលគម្ពីរវិន័យរបស់លោកម៉ូសេ​និង​គម្ពីរព្យាការី​ចែងទុកនោះ​‌ឥឡូវនេះ​យើងបានឃើញហើយ​លោកឈ្មោះយេស៊ូ​ជាអ្នកភូមិណាសារ៉ែត​ជាបុត្រ​របស់លោកយ៉ូសែប»។​៤៦‌លោកណាថាណាអែល​ពោលតបទៅលោកភីលីពវិញថា៖​«ពុំដែលមាន​អ្វីល្អ​អាចចេញពីភូមិណាសារ៉ែតបានឡើយ»​។​៤៧  លោកភីលីពប្រាប់គាត់ថា៖​«សូមអញ្ជើញមក​អ្នកនឹងបានឃើញ!»។​កាលព្រះយេស៊ូទតឃើញ​លោកណាថាណាអែលដើរមករកព្រះអង្គ​ព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលអំពីគាត់ថា៖​«អ្នកនេះជាជាតិ​អ៉ីស្រាអែលដ៏ពិតប្រាកដមែន​ដ្បិតគាត់គ្មានពុត​ត្បុតអ្វីក្នុងខ្លួនសោះ»។​៤៨  លោកណាថាណាអែល​ទូលសួរព្រះអង្គថា៖​‌«តើលោកគ្រូដែលស្គាល់ខ្ញុំពី​អង្កាល់?»។​ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលតបថា៖​«ខ្ញុំបានឃើញអ្នក​កាលអ្នកនៅក្រោមដើមឧទុម្ពរ​មុនភីលីពហៅអ្នកទៅទៀត»។​៤៩  លោកណាថា​ណាអែលទូលព្រះអង្គថា៖​«ព្រះគ្រូ!​ព្រះអង្គ​ពិតជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់​ហើយពិតជា​ព្រះមហាក្សត្ររបស់ជនជាតិអ៉ីស្រាអែលមែន»។៥០  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖​«អ្នក​បានជឿ​មកពីឮខ្ញុំនិយាយថា​ខ្ញុំបានឃើញអ្នកនៅ​ក្រោមដើមឧទុម្ពរ*"​ថ្ងៃក្រោយ​អ្នកមុខតែឃើញ​ការអស្ចារ្យលើសនេះទៅទៀត»។​៥១  ព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលថែមទៀតថា៖​‌​«ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយ​អ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​អ្នករាល់គ្នានឹងឃើញដ​ផ្ទៃមេឃបើកចំហ​ហើយមានពួកទេវទូត*របស់​ព្រះជា​ម្ចាស់ចុះឡើងពីលើបុត្រ​មនុស្ស*»។​ ពិធីមង្គលការនៅភូមិកាណា

ជំពូកទី២[កែប្រែ]

១  បីថ្ងៃក្រោយមក​        មានគេរៀបពិធី ២ មង្គលការនៅភូមិកាណា​ក្នុងស្រុក​កាលីឡេ។​មាតាព្រះយេស៊ូនៅទីនោះ​‌២  ហើយ​គេក៏បានយាងព្រះយេស៊ូ​និង​អញ្ជើញពួកសាវ័ក*​របស់ព្រះអង្គ​ទៅចូលរួមក្នុងពិធីមង្គលការនោះ​ដែរ។​‌៣  ពេលនោះ​គេខ្វះស្រាទំពាំងបាយជូរ។‌​មាតាព្រះយេស៊ូទូលព្រះអង្គថា៖​«គេអស់ស្រា​ទំពាំងបាយជូរហើយ!»។​៤  ព្រះយេស៊ូមានព្រះ​បន្ទូលទៅមាតាថា៖​«អ្នកម្តាយអើយឋ!‌​កុំរវល់​នឹងរឿងនេះអី  ឌ​ពេលកំណត់របស់ខ្ញុំពុំទាន់មក​ដល់នៅឡើយទេ»។​៥  មាតារបស់ព្រះអង្គប្រាប់​ទៅពួកអ្នកបំរើថា៖​«បើលោកប្រាប់អោយធ្វើអ្វី​ចូរធ្វើតាមទៅ»។‌​៦  នៅទីនោះមានពាងប្រាំមួយ​ដែលជនជាតិយូដាដាក់ទឹក​សំរាប់ធ្វើពិធីជំរះ​កាយ។​ពាងនីមួយៗមានចំណុះប្រមាណជាពីរបី​អំរែក។​៧  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅអ្នកបំរើ​ថា៖​«សុំដងទឹកមកចាក់អោយពេញពាងទាំងនេះ​ទៅ»។​គេក៏ដងទឹកចាក់ពេញពាង។​៨  ព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលថា៖​«ឥឡូវនេះ​សុំដងយកទៅជូន​លោកចៅមហាទៅ»​គេក៏ដងយកទៅជូន។​៩  លោកចៅមហាភ្លក់ទឹក​ដែលបានប្រែមកជាស្រា​ទំពាំងបាយជូរ។​គាត់មិនដឹងថា​គេបានស្រានេះ​មកពីណាឡើយ​មានតែពួកអ្នកបំរើដែលបានដង​ទឹក​មកចាក់ពាងទើបដឹង។​១០  គាត់ហៅកូន​កំឡោះមក​និយាយថា៖​«អ្នកផងទាំងពួងតែង​យកស្រាទំពាំងបាយជូរឆ្ងាញ់​មកជូនភ្ញៀវជាមុន​លុះភ្ញៀវពិសាច្រើនហើយ​ទើបគេយកស្រាមិនសូវ​ឆ្ងាញ់មកជូនតាមក្រោយ។​រីឯអ្នកវិញ​ម្តេចក៏​ទុកស្រាឆ្ងាញ់មកទល់ឥឡូវដូច្នេះ!»។​ ១១  នេះជាទីសំគាល់ដំបូងបង្អស់​ដែលព្រះយេស៊ូ​បានធ្វើ​នៅភូមិកាណា​ក្នុងស្រុកកាលីឡេ។​ព្រះ​អង្គបានសំដែងសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ‌​‌​ហើយ​ពួកសាវ័កក៏បានជឿលើព្រះអង្គ។​១២  បន្ទាប់មក​‌ព្រះអង្គយាងចុះទៅក្រុងកាផានុម​ជាមួយមាតា​‌ព្រមទាំងបងប្អូន​និង​សាវ័ករបស់ព្រះអង្គ‌​ហើយ​ស្នាក់នៅទីនោះមួយ​រយៈពេលខ្លី។ ព្រះយេស៊ូបណ្តេញអ្នកលក់ដូរចេញពីព្រះវិហារ (មថ.  ២១.១២-១៣​    មក.  ១១.១៥-១៧​    លក.  ១៩.៤៥-៤៦) ‌‌១៣  បុណ្យ​ចម្លង*​របស់​ជនជាតិ​យូដា​ជិត​មក​ដល់ហើយ​ព្រះយេស៊ូក៏យាងឡើងទៅក្រុងយេរូ​សាឡឹម។​១៤  នៅក្នុងបរិវេណព្រះវិហារ*​‌ព្រះអង្គ​ឃើញអ្នកលក់គោ​‌លក់ចៀម​លក់ព្រាប និង​អ្នកអង្គុយដូរប្រាក់។​១៥  ព្រះអង្គយកខ្សែធ្វើរំពាត់​ដេញអ្នកទាំងនោះ​ព្រមទាំងចៀម​និង​គោរបស់​គេចេញពីបរិវេណព្រះវិហារ*​‌​ព្រះអង្គបាចប្រាក់​អ្នកដូរប្រាក់ចោល​‌​‌ហើយផ្កាប់តុរបស់គេផង។​១៦  ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​អ្នក​លក់ព្រាប​ថា៖​«ចូរយករបស់ទាំងអស់នេះចេញទៅ​កុំយក​ដំណាក់ព្រះបិតាខ្ញុំ​ធ្វើជាកន្លែងលក់ដូរ​ដូច្នេះ​ឡើយ»។​១៧  ពួកសាវ័ក*នឹកឃើញសេចក្តីដែល​មាន​ចែងទុកក្នុងគម្ពីរថា៖‌​ «មកពីទូលបង្គំស្រឡាញ់ព្រះដំណាក់របស់ព្រះអង្គ បានជាគេប្រហារជីវិតទូលបង្គំ»​ឍ។​ ១៨  ពេលនោះ​ជនជាតិយូដាទូលសួរព្រះអង្គ​ថា៖​«តើលោកមានទីសំគាល់អ្វី​បង្ហាញអោយ​យើងដឹងថា​លោកមានសិទ្ធិធ្វើការទាំងនេះ?»។​១៩  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយទៅគេថា៖​«ចូរ​រុះព្រះវិហារ*នេះចោលទៅ​‌ខ្ញុំនឹងសង់ឡើងវិញ​ក្នុងរវាងបីថ្ងៃ»។‌​២០  ជនជាតិយូដាតបថា៖​«គេ​បានចំណាយពេលសែសិបប្រាំមួយឆ្នាំ​ដើម្បីសង់​ព្រះវិហារនេះ​ រីឯលោក​លោកនឹងសង់ឡើងវិញ​ក្នុងរវាងតែបីថ្ងៃប៉ុណ្ណោះឬ?»។​២១  តាមពិត​ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​សំដៅ​ទៅ​លើ​ព្រះវិហារ​ដែល​ជា​រូបកាយ​របស់​ព្រះ​អង្គ​វិញ​ឯណោះទេ។​២២  ពេលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ​ពួក​សាវ័ក​នឹក​ឃើញ​ថា​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ​គេក៏ជឿព្រះគម្ពីរ​ព្រមទាំងជឿព្រះបន្ទូលរបស់​ព្រះយេស៊ូ​ដែរ។​ ព្រះយេស៊ូយល់ជំរៅចិត្តមនុស្ស ​២៣  ពេល​ព្រះ​យេស៊ូ​គង់​នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម​ក្នុងឱកាសបុណ្យចម្លង*​មានមនុស្សជាច្រើនបាន​ជឿលើព្រះនាមព្រះអង្គ​ដោយឃើញទីសំគាល់​ដែលព្រះអង្គបានធ្វើ។​២៤  ប៉ុន្តែ​ព្រះយេស៊ូពុំទុក​ចិត្តគេទេ‌‌‌​ដ្បិតព្រះអង្គស្គាល់ចិត្តគំនិតអ្នកទាំង​នោះ​‌២៥  មិនបាច់មាននរណាពន្យល់ព្រះអង្គអំពី​ចិត្តមនុស្សឡើយ​‌‌‌ព្រោះព្រះអង្គឈ្វេងយល់អ្វីៗ​ទាំងអស់នៅក្នុងចិត្តមនុស្ស។​ ព្រះយេស៊ូសន្ទនាជាមួយលោកនីកូដេម

ជំពូកទី៣[កែប្រែ]

១  មាននាម៊ឺនជាតិយូដាម្នាក់​ឈ្មោះនីកូ ៣ ដេម​លោកនៅខាងគណៈផារីស៉ី*។​២‌  លោកបានមកគាល់ព្រះយេស៊ូទាំងយប់​ហើយ​ទូលថា៖​«លោកគ្រូ​‌យើងខ្ញុំដឹងថាព្រះជាម្ចាស់​បានចាត់លោកគ្រូអោយមកបង្រៀនយើងខ្ញុំ​ដ្បិត​គ្មាន​នរណា​អាច​ធ្វើ​ទី​សំគាល់​ដូច​លោក​គ្រូ​បាន​ឡើយ​វៀរលែងតែព្រះជាម្ចាស់គង់ជាមួយអ្នក​នោះ»។​៣  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖​«ខ្ញុំសូមជំរាបលោកអោយដឹងច្បាស់ថា​ប្រសិនបើ​មនុស្សមិនកើតជាថ្មីណទេ​គេមិនអាចឃើញព្រះ​រាជ្យ*របស់ព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ»។​៤  លោក​នីកូដេមទូលសួរព្រះអង្គថា៖​«ចុះបើមនុស្សមាន​វ័យចាស់ទៅហើយ​ធ្វើដូចម្តេចអាចកើតម្តងទៀត​បាន?​តើគេអាចចូលទៅក្នុងផ្ទៃម្តាយ​ហើយកើត​ម្តងទៀតបានឬ?»។​៥  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​តបថា៖​«ខ្ញុំសូមជំរាបលោកអោយដឹងច្បាស់ថា​ប្រសិនបើមនុស្សមិនកើតពីទឹក​និង​ពីព្រះវិញ្ញាណ​ទេ​គេពុំអាចចូលក្នុងព្រះរាជ្យព្រះជាម្ចាស់បាន​ឡើយ។​៦  អ្នកណាកើតមកជាមនុស្ស​អ្នកនោះ​នៅតែជាមនុស្សដដែល​រីឯអ្នកដែលកើតពីព្រះ​វិញ្ញាណវិញ​មានព្រះវិញ្ញាណក្នុងខ្លួនត។​៧‌ពេល​ខ្ញុំជំរាបលោកថា​"អ្នករាល់គ្នាត្រូវកើតជាថ្មី"‌​សូម​កុំឆ្ងល់អោយសោះ។​‌៨  ខ្យល់ថចង់បក់ទៅទិសណា​ក៏បាន​លោកឮស្នូរវា​តែលោកពុំដឹងថាខ្យល់បក់​មកពីទីណា​ទៅទីណាឡើយ​រីឯអ្នកដែលកើតមក​ពីព្រះវិញ្ញាណ​ក៏ដូច្នោះដែរ»។​៩  លោកនីកូ​ដេមទូលសួរព្រះអង្គថា៖​«តើការទាំងនេះអាច​នឹងកើតឡើងដូចម្តេចបាន?»។​១០  ព្រះយេស៊ូ​មានព្រះបន្ទូលថា៖‌​«លោកជាគ្រូរបស់ជនជាតិ​អ៉ីស្រាអែល​ម្តេចក៏លោកមិនជ្រាបសេចក្តីទាំង​នេះ?​១១  ខ្ញុំសូមជំរាបលោកអោយដឹងច្បាស់ថា​យើងនិយាយអំពីសេចក្តីណាដែលយើងដឹង​ហើយ​យើងធ្វើជាបន្ទាល់​បញ្ជាក់នូវហេតុការណ៍ណាដែល​យើងបានឃើញ​តែអ្នករាល់គ្នាមិនទទួលសក្ខីភាព​របស់យើងទេ។​១២  ពេលខ្ញុំនិយាយអំពីហេតុ​ការណ៍នៅលើផែនដី​អ្នករាល់គ្នាមិនជឿទៅហើយ​‌ចុះទំរាំបើខ្ញុំនិយាយអំពីហេតុការណ៍​នៅស្ថានបរម​សុខវិញ​តើអ្នករាល់គ្នានឹងជឿដូចម្តេចបាន!។​១៣  ពុំដែល​មាន​នរណា​បាន​ឡើង​ទៅ​ស្ថានបរមសុខ​ឡើយ​គឺមានតែបុត្រ​មនុស្ស*ទប៉ុណ្ណោះ​ដែលបាន​យាងចុះពីស្ថានបរមសុខមក។​ ១៤‌កាលនៅវាលរហោស្ថាន​លោកម៉ូសេបាន​លើកពស់ឡើងយ៉ាងណា​បុត្រមនុស្សនឹងត្រូវគេ​លើកឡើងធយ៉ាងនោះដែរ​១៥  ដើម្បីអោយអស់​អ្នកដែលជឿលើព្រះអង្គន​មានជីវិតអស់កល្បជា​និច្ច។​១៦  ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់មនុស្សលោកខ្លាំង​ណាស់​ហេតុនេះហើយបានជាព្រះអង្គប្រទានព្រះ​បុត្រាតែមួយរបស់ព្រះអង្គមក​ដើម្បីអោយអស់​អ្នកដែលជឿលើព្រះបុត្រា​មានជីវិតអស់កល្បជា​និច្ច​គឺមិនអោយគេវិនាសឡើយ។​១៧  ព្រះជាម្ចាស់​បានចាត់ព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គ​អោយយាងមក​ក្នុងលោកនេះ​ពុំមែនដើម្បីដាក់ទោសមនុស្ស​លោកទេ​គឺដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សលោក​ដោយ​សារព្រះបុត្រាវិញ។​១៨‌អ្នកជឿលើព្រះបុត្រា​មិន​ត្រូវទទួលទោសទេ​រីឯអ្នកមិនជឿ​បានទទួល​ទោសរួចស្រេចទៅហើយ​‌​ព្រោះគេពុំបានជឿ​លើព្រះនាម​ព្រះបុត្រា​តែមួយ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។​១៩  ហេតុដែលបណ្តាលអោយមានទោសនោះ​គឺ​ពន្លឺបានយាងមកក្នុងពិភពលោក​ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​លោកចូលចិត្តភាពងងឹតជាងពន្លឺ​ដ្បិតអំពើរបស់​គេសុទ្ធតែអាក្រក់។​២០  អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្ត​អំពើអាក្រក់តែងតែស្អប់ពន្លឺ​‌ហើយមិនចូលមក​រកពន្លឺឡើយ​‌​ព្រោះខ្លាចគេឃើញអំពើដែលខ្លួន​ប្រព្រឹត្ត។​២១  ផ្ទុយទៅវិញ​អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្ត​តាមសេចក្តីពិត​តែងតែចូលមករកពន្លឺ​ដើម្បី​អោយគេឃើញថា​អំពើដែលខ្លួនប្រព្រឹត្តនោះ​ស្របតាមព្រះជាម្ចាស់មែន»។​ សក្ខីភាពរបស់លោកយ៉ូហានបាទីស្ត ២២  បន្ទាប់មក​ព្រះយេស៊ូយាងទៅស្រុកយូដា​ជាមួយពួកសាវ័ក*។​ព្រះអង្គស្នាក់នៅទីនោះ​ជាមួយគេ​ព្រមទាំងជ្រមុជទឹក*អោយបណ្តាជន​ផង។​២៣‌  រីឯលោកយ៉ូហានវិញ​លោកក៏ជ្រមុជ​ទឹកអោយគេ​នៅអៃណូន​‌ក្បែរភូមិសាលីមដែរ​‌ព្រោះនៅទីនោះមានទឹកច្រើន។​មនុស្សម្នានាំគ្នា​មករកលោក​ហើយលោកជ្រមុជទឹកអោយ។​‌២៤‌កាលណោះ​លោកយ៉ូហានមិនទាន់​ជាប់ឃុំឃាំង​នៅឡើយទេ។ ​២៥  ពេលនោះ​ពួកសិស្សរបស់លោកយ៉ូហាន‌​និង  ជនជាតិយូដាម្នាក់​ជជែកគ្នាអំពីពិធីជំរះកាយ​អោយបានបរិសុទ្ធ*។​‌​២៦  គេនាំគ្នាទៅជួបលោក​យ៉ូហាន​ជំរាបថា៖​«លោកគ្រូ!​បុរសដែលនៅ​ជាមួយលោក​ខាងនាយទន្លេយ័រដាន់​ពីថ្ងៃមុន​ហើយដែលលោកផ្តល់សក្ខីភាពអោយនោះ​ឥឡូវ​នេះ​គាត់កំពុងតែជ្រមុជទឹក*អោយគេ​មនុស្ស​ទាំងអស់នាំគ្នាទៅរកគាត់»។​‌២៧  លោកយ៉ូហាន​មានប្រសាសន៍តបទៅគេថា៖​«បើព្រះជាម្ចាស់​មិនប្រទានអោយទេ​គ្មាននរណាម្នាក់អាចធ្វើអ្វី​កើតឡើយ។​២៨  អ្នករាល់គ្នាជាបន្ទាល់ស្រាប់​ហើយ​ខ្ញុំបាននិយាយថា​ខ្ញុំមិនមែនជាព្រះគ្រីស្តទេ​គឺព្រះជាម្ចាស់​បាន​ចាត់ខ្ញុំ​អោយ​មក​មុន​ព្រះអង្គ។​‌២៩  នៅក្នុងពិធីមង្គលការ​កូនក្រមុំរៀបការនឹង​អ្នកណា​អ្នកនោះហើយជាស្វាមី។​‌រីឯមិត្តសំឡាញ់​របស់ស្វាមី​គេឈរស្តាប់នៅក្បែរគាត់​និង​មាន​ចិត្តត្រេកអរក្រៃលែង​ដោយបានឮសំឡេងរបស់​គាត់។​ខ្ញុំក៏ពោរពេញដោយអំណរដូច្នោះដែរ។​៣០  ព្រះអង្គត្រូវតែចំរើនឡើង​‌រីឯខ្ញុំវិញ​‌ខ្ញុំត្រូវតែ​អន់ថយ។​៣១  ព្រះអង្គដែលយាងពីស្ថានបរមសុខ​មក​ទ្រង់មានឋានៈធំលើសគេទាំងអស់។​អ្នក​ដែលកើតពីលោកីយ៍‌​នៅតែជាលោកីយ៍ដដែល​ហើយនិយាយតែពីរឿងលោកីយ៍។​ព្រះអង្គដែល​យាងពីស្ថានបរមសុខមក ​ទ្រង់មានឋានៈធំលើស​គេទាំងអស់។​៣២  ព្រះអង្គធ្វើជាបន្ទាល់បញ្ជាក់​ពីអ្វីៗទាំងអស់    ដែលទ្រង់បានឃើញ​និង​បានឮ​ប៉ុន្តែ​គ្មាននរណាទទួលសក្ខីភាពរបស់ព្រះអង្គទេ។​៣៣  អ្នកដែលទទួលសក្ខីភាពរបស់ព្រះអង្គ​បាន​បញ្ជាក់ថា​ព្រះជាម្ចាស់បានសំដែងសេចក្តីពិត​មែន។​៣៤  ព្រះអង្គដែលព្រះជាម្ចាស់ចាត់អោយ​យាងមក​ថ្លែងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់‌​ព្រោះ​ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានព្រះវិញ្ញាណមកព្រះអង្គ​យ៉ាង​បរិបូណ៌។​៣៥  ព្រះបិតាស្រឡាញ់ព្រះបុត្រា​ហើយ​បានប្រគល់អ្វីៗទាំងអស់​អោយនៅក្រោមអំណាច​របស់ព្រះបុត្រា។​៣៦  អ្នកណាជឿលើព្រះបុត្រា​អ្នកនោះមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។​អ្នកណាមិន​ព្រមជឿលើព្រះបុត្រា​អ្នកនោះមិនបានទទួលជីវិត​ឡើយ​ គឺគេត្រូវទទួលទោសពីព្រះជាម្ចាស់»។​ ព្រះយេស៊ូសន្ទនាជាមួយស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារីម្នាក់ ‌‌

ជំពូកទី៤[កែប្រែ]

១  ព្រះយេស៊ូជ្រាបថា​ពួកខាងគណៈផារីស៉ី ៤ បាន​ឮ​គេ​និយាយ​ថា​ព្រះអង្គមានសាវ័ក*​ច្រើនជាងលោកយ៉ូហាន​និង​បានជ្រមុជទឹកអោយ​មនុស្សច្រើនជាងដែរ។​២  តាមពិត​ព្រះយេស៊ូពុំ​បានជ្រមុជទឹកអោយគេផ្ទាល់ព្រះអង្គឡើយ​គឺពួក​សាវ័កវិញទេដែលជាអ្នកជ្រមុជទឹក។​៣  ព្រះអង្គ​ក៏យាងចាកចេញពីស្រុកយូដា​ត្រឡប់ទៅស្រុក​កាលីឡេវិញ​៤  ហើយត្រូវយាងកាត់តាមស្រុក​សាម៉ារី។​ ៥  ព្រះអង្គ​បាន​យាង​មក​ដល់​ភូមិ​មួយ​របស់​ជន​ជាតិសាម៉ារី​ឈ្មោះភូមិស៉ីខា​នៅជិតចំការដែល​លោក​យ៉ាកុប​បាន​ចែក​អោយ​លោក​យ៉ូសែប​ជា​កូន។​ ​៦  នៅទីនោះ​‌​មានអណ្តូងទឹកមួយ​ឈ្មោះ​"អណ្តូងលោកយ៉ាកុប"។​ព្រះយេស៊ូអស់កម្លាំង​ក្នុងការធ្វើដំណើរ​ក៏គង់នៅមាត់អណ្តូង​ពេលនោះ​ប្រហែលជាថ្ងៃត្រង់។​‌៧  មានស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារី​ម្នាក់មកដងទឹក​ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅនាង​ថា៖​«ខ្ញុំសុំទឹកទទួលទានបន្តិច»។​‌៨‌(សាវ័កនាំគ្នា​ទៅរកទិញស្បៀងអាហារនៅឯភូមិ)។​៩‌ស្ត្រី​សាម៉ារីទូលព្រះអង្គថា៖​«លោកជាសាសន៍យូដា​ម្តេចក៏លោកមកសុំទឹកនាងខ្ញុំ​ជាស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារី​ពិសាដូច្នេះ?»​(ដ្បិតសាសន៍យូដា​និង​សាសន៍​សាម៉ារី​មិនត្រូវគ្នាទេ)។ ​១០  ព្រះយេស៊ូមានព្រះ​បន្ទូលតបទៅនាងថា៖​«ប្រសិនបើនាងស្គាល់ព្រះ​អំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់​‌និង​ស្គាល់អ្នក​ដែលនិយាយទៅកាន់នាងថា​"ខ្ញុំសុំទឹកទទួលទាន​បន្តិច"​នោះនាងមុខជាសុំទឹកពីលោកវិញពុំខាន​ហើយលោកនឹងអោយទឹកដល់នាង​គឺជាទឹកដែល​ផ្តល់ជីវិត»ប។​១១  នាងទូលព្រះអង្គថា៖ «លោក​ម្ចាស់!​លោកគ្មានអ្វីដងទឹកសោះ​រីឯអណ្តូងសោត​ក៏ជ្រៅទៀតផង​តើលោកបានទឹកដែលផ្តល់ជីវិត​នោះពីណាមក?។​១២  តើលោកមានឋានៈធំជាង​លោកយ៉ាកុប​ជាបុព្វបុរស*របស់យើង​ដែលបាន​ទុកអណ្តូងនេះអោយយើងឬ?។​លោកយ៉ាកុប​និង​កូនចៅរបស់លោកបានពិសាទឹកអណ្តូងនេះ​ហើយសត្វរបស់លោក​ក៏បានផឹកទឹកអណ្តូងនេះ​ដែរ»។​១៣  ព្រះយេស៊ូមាន​ព្រះបន្ទូលទៅនាង​ថា៖  «អស់អ្នកដែលពិសាទឹកនេះ​នៅតែស្រេក​តទៅមុខទៀត​១៤  រីឯអ្នកដែលពិសាទឹកខ្ញុំអោយ​នោះ​នឹងមិនស្រេកទៀតសោះឡើយ​ដ្បិតទឹកខ្ញុំ​អោយ​នឹងបានទៅជាប្រភពទឹក​ដែលផុសឡើង​ផ្តល់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច»។​១៥  ស្ត្រីនោះទូលព្រះ​អង្គថា៖​«លោកម្ចាស់!​សូមមេត្តាផ្តល់ទឹកនោះ​មកនាងខ្ញុំផង​‌​កុំអោយនាងខ្ញុំស្រេក​‌និង​‌កុំអោយ​រវល់មកដងទឹកអណ្តូងនេះ​ទៀត»។​ ១៦  ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៅនាងថា៖​«សុំ​អញ្ជើញទៅហៅប្តីនាង​រួចត្រឡប់មកវិញ»។​១៧  ស្ត្រីនោះទូលព្រះអង្គថា៖​«នាងខ្ញុំគ្មានប្តីទេ»។​ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖​«នាងនិយាយថា​នាងគ្មានប្តីដូច្នេះ​ត្រូវមែន​១៨‌ព្រោះនាងធ្លាប់មាន​ប្តីប្រាំមកហើយ​រីឯបុរសដែលនៅជាមួយនាង​សព្វថ្ងៃ​មិនមែនជាប្តីរបស់នាងទេ​នាងនិយាយ​ត្រង់មែន»។​១៩  នាងទូលព្រះអង្គថា៖​«លោក​ម្ចាស់​នាងខ្ញុំយល់ថាលោកពិតជាព្យាការី*មែន។​២០  បុព្វបុរសរបស់យើង​នាំគ្នាថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់​នៅលើភ្នំនេះ​‌តែពួកលោកជាសាសន៍យូដាតែង​និយាយថា​ត្រូវថ្វាយបង្គំព្រះអង្គនៅក្រុងយេរូសា​ឡឹមវិញ»។​២១‌ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅនាង​ថា៖​‌«នាងអើយ​‌ជឿខ្ញុំចុះ​ដល់ពេលកំណត់​មិន​មែននៅលើភ្នំនេះ​ឬ​‌នៅក្រុងយេរូសាឡឹមទៀតទេ​ដែលអ្នករាល់គ្នានឹងថ្វាយបង្គំព្រះបិតា។​២២  អ្នក​រាល់គ្នាមិនស្គាល់ព្រះអង្គដែលអ្នករាល់គ្នាថ្វាយបង្គំទេ​រីឯយើងវិញ​យើងស្គាល់ព្រះអង្គដែលយើង​ថ្វាយបង្គំ​ដ្បិតការសង្គ្រោះចេញមកពីជនជាតិ​យូដា។​‌២៣  ប៉ុន្តែ​ដល់ពេលកំណត់​‌គឺឥឡូវហ្នឹង​ហើយ​‌អ្នកថ្វាយបង្គំដ៏ពិតប្រាកដ​នឹងថ្វាយបង្គំ​ព្រះបិតា‌តាមវិញ្ញាណ​និង​តាមសេចក្តីពិត​ដ្បិត​ព្រះបិតា​សព្វ​ព្រះហប្ញ​ទ័យ​នឹង​អ្នក​ថ្វាយបង្គំ​បែប​នេះឯង។​២៤  ព្រះជាម្ចាស់​ជាវិញ្ញាណ​ហេតុនេះ​អស់អ្នកដែលថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ​ត្រូវតែថ្វាយបង្គំ​តាមវិញ្ញាណ​និង​តាមសេចក្តីពិត»។​២៥  ស្ត្រីនោះ​ទូលព្រះអង្គថា៖​«នាងខ្ញុំដឹងហើយថា​ព្រះមេស៉្សី​ហៅ​ព្រះគ្រីស្ត*​នឹងយាងមក។​កាលណាព្រះអង្គ​យាងមកដល់​ទ្រង់នឹងប្រទានអោយយើងដឹងសព្វ​គ្រប់ទាំងអស់»។​២៦  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​ទៅនាងថា៖‌​«ខ្ញុំនេះហើយផ​គឺខ្ញុំដែលកំពុងតែ​និយាយជាមួយ​នាង»។ ២៧  ពេលនោះ​‌ពួកសាវ័កត្រឡប់មកដល់​ឃើញ​ព្រះអង្គកំពុងនិយាយជាមួយស្ត្រីដូច្នេះ​គេងឿង​ឆ្ងល់ជាខ្លាំង​‌តែគ្មាននរណាទូលសួរព្រះអង្គ​ថា​ព្រះអង្គសួររកអ្វី​ឬ​ហេតុដូចម្តេចក៏មានព្រះបន្ទូល​ជាមួយនាងឡើយ។​២៨  ស្ត្រីនោះទុកក្អមចោល​‌រត់ចូលទៅក្នុងភូមិ​‌ប្រាប់អ្នកស្រុកថា៖​២៩‌«សុំមក​មើលបុរសម្នាក់​‌លោកមានប្រសាសន៍ប្រាប់ខ្ញុំ​នូវ​អំពើទាំងប៉ុន្មានដែលខ្ញុំបានប្រព្រឹត្ត។​លោកនោះ​ជាព្រះគ្រីស្តហើយមើលទៅ!»។​៣០‌អ្នកស្រុកនាំ​គ្នាចេញពីភូមិ​ទៅរកព្រះយេស៊ូ។​៣១‌ក្នុងពេលជា​មួយគ្នានោះ​ពួកសាវ័កទូលព្រះអង្គថា៖​«លោក​គ្រូ ‌សូមអញ្ជើញពិសា!»។​៣២  ព្រះអង្គមានព្រះ​បន្ទូលទៅគេថា៖​«ខ្ញុំមានអាហារបរិភោគហើយ​‌ជាអាហារដែលអ្នករាល់គ្នាពុំស្គាល់»។​ ៣៣  ពួក​សាវ័កក៏និយាយគ្នាថា៖​«ប្រហែលជាមាននរណា​ម្នាក់យកអាហារមកជូន​លោកហើយទេដឹង?»។​‌៣៤  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«អាហារ​របស់ខ្ញុំ​‌គឺធ្វើតាមព្រះហប្ញទ័យរបស់ព្រះអង្គ​ដែល​បានចាត់ខ្ញុំអោយមក​ព្រមទាំងបង្ហើយកិច្ចការ​របស់ព្រះអង្គអោយបានសំរេច។​៣៥  អ្នករាល់គ្នា​តែងពោលថា​"បួនខែទៀត​ដល់រដូវចំរូត"។​រីឯ​ខ្ញុំវិញ​‌ខ្ញុំសុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា​‌ចូរមើលទៅវាល​ស្រែមើល៍​‌​ស្រូវទុំល្មមច្រូតហើយ។‌​៣៦‌អ្នកច្រូតបាន​ប្រាក់ឈ្នួលរបស់ខ្លួន​ហើយកំពុងប្រមូលផល​ទុកសំរាប់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច​ដូច្នេះ​អ្នកសាប​ព្រោះ​និង​អ្នកច្រូតកាត់បានសប្បាយរួមជាមួយគ្នា​៣៧  ស្របតាមពាក្យចាស់លោកថា:​"ម្នាក់ព្រោះ​ម្នាក់ទៀតច្រូត"។​៣៨‌ខ្ញុំបានចាត់អ្នករាល់គ្នា​អោយទៅច្រូត​នៅក្នុងស្រែដែលអ្នករាល់គ្នាពុំបាន​ធ្វើការនឿយហត់​គឺអ្នកផ្សេងទៀតបានធ្វើការ​នឿយហត់​ហើយអ្នករាល់គ្នាទទួលផលពីការ​នឿយហត់​របស់អ្នកទាំងនោះ»។‌​ ៣៩  ក្នុងភូមិនោះ​មានអ្នកស្រុកសាម៉ារីជាច្រើន​បានជឿលើព្រះយេស៊ូ​ដោយសារពាក្យដែលស្ត្រី​នោះបានបញ្ជាក់ប្រាប់ថា​"លោកមានប្រសាសន៍​ប្រាប់ខ្ញុំនូវអំពើទាំងប៉ុន្មាន​ដែលខ្ញុំបានប្រព្រឹត្ត"។​៤០‌ហេតុនេះហើយបានជា​កាលជនជាតិសាម៉ារី​ទៅគាល់ព្រះអង្គ​គេអង្វរសូមព្រះអង្គគង់នៅជា​មួយគេ​ព្រះអង្គយល់ព្រមគង់នៅទីនោះពីរថ្ងៃ។​៤១‌មានមនុស្សច្រើនជាងនោះ​ទៅទៀតបានជឿ​លើព្រះអង្គ​ដោយបានឮព្រះបន្ទូលព្រះអង្គផ្ទាល់។​៤២‌ពួកគេនិយាយទៅកាន់ស្ត្រីនោះថា៖​«ឥឡូវនេះ​យើងជឿ​មិនមែនត្រឹមតែឮពាក្យនាងប៉ុណ្ណោះទេ​‌គឺមកពីយើងបានឮព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូល​ផ្ទាល់នឹង​ត្រចៀកថែមទៀតផង‌​ហើយយើងដឹងថា​ព្រះអង្គ​ពិតជាព្រះ​សង្គ្រោះរបស់មនុស្សលោកមែន»។​ ព្រះយេស៊ូប្រោសកូនប្រុសរបស់មន្ត្រីម្នាក់អោយបានជា ‌‌៤៣  ពីរថ្ងៃក្រោយមក​‌​ព្រះយេស៊ូយាងចាកចេញ​ពីទីនោះឆ្ពោះទៅកាន់ស្រុកកាលីឡេ។​៤៤  ព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលថា៖​«គ្មានព្យាការីណាម្នាក់ត្រូវគេ​គោរព​ក្នុង​ស្រុក​កំណើត​របស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់​ឡើយ»។​៤៥  លុះព្រះអង្គយាងទៅដល់ស្រុកកាលីឡេ​‌​អ្នក​ស្រុកនាំគ្នាទទួលព្រះអង្គ​‌ព្រោះគេបានឃើញការ​អស្ចារ្យទាំងប៉ុន្មាន​ដែលព្រះអង្គបានសំដែង​‌ក្នុង​ឱកាសពិធីបុណ្យចម្លង*នៅក្រុងយេរូសាឡឹម​ដ្បិត​គេក៏បានទៅចូលរួមពិធីបុណ្យនោះដែរ។​៤៦  ព្រះ​អង្គយាងត្រឡប់ទៅភូមិកាណា​ក្នុងស្រុកកាលីឡេ​ម្តងទៀត​ជាភូមិដែលព្រះអង្គបានធ្វើអោយទឹក​ទៅជាស្រាទំពាំងបាយជូរ។ នៅទីនោះ​មានអ្នករាជការម្នាក់​មកពីក្រុង​កាផានុម​កូនប្រុសរបស់លោកមានជំងឺ។​៤៧  កាល​លោកជ្រាបថា​‌ព្រះយេស៊ូបានយាងពីស្រុកយូដា​មកស្រុកកាលីឡេនេះ​លោកក៏ទៅរកព្រះអង្គ​ទូល​អង្វរ​សូម​ព្រះអង្គ​យាង​ទៅ​ប្រោស​កូន​របស់​លោក​ដែលកំពុងតែឈឺជិតផុតដង្ហើមនោះ​អោយបាន​ជាសះ​ស្បើយ។ ​៤៨  ព្រះ​យេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គាត់ថា៖​«ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនបានឃើញទី​សំគាល់​និង​ប្ញទ្ធិបាដិហារិយ៍ទេ​‌អ្នករាល់គ្នាមុខជា​មិនជឿឡើយ»។​៤៩  មន្ត្រីនោះទូលព្រះអង្គថា៖​«លោកម្ចាស់អើយ​‌សូមលោកអញ្ជើញមក​ក្រែង​កូនរបស់ខ្ញុំប្របាទស្លាប់»។​៥០  ព្រះយេស៊ូមានព្រះ​បន្ទូលទៅគាត់ថា៖​«អញ្ជើញទៅចុះ​កូនរបស់​លោករស់ហើយ»។​បុរសនោះជឿព្រះបន្ទូល​របស់ព្រះយេស៊ូក៏ចេញដំណើរទៅ។​៥១  ពេល​លោកកំពុងតែដើរតាមផ្លូវត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ‌​ពួក​បំរើរបស់លោកនាំគ្នាចេញមកជំរាបថា​កូនរបស់​លោករស់ហើយ។​៥២‌លោកក៏សួរអ្នកបំរើអោយ​ដឹង​ថា​កូន​របស់​លោក​បាន​ធូរ​ស្បើយ​ពី​ថ្មើរ​ណា។​គេតបថា៖​«កូនរបស់លោកបាត់គ្រុនពីម្សិលមិញ​វេលាម៉ោងមួយរសៀល»។​៥៣  ឪពុកដឹងថា​‌គឺ​នៅម៉ោងនោះឯង​ដែលព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​មកគាត់ថា‌​"កូនរបស់លោករស់ហើយ!"។​លោក​ជឿលើព្រះយេស៊ូ​ហើយក្រុមគ្រួសាររបស់លោក​ទាំងមូល​ក៏ជឿលើព្រះអង្គដែរ។​៥៤  នេះជាទី​សំគាល់លើកទីពីរដែលព្រះយេស៊ូបានធ្វើ​នៅពេល​ដែល​ព្រះអង្គ​វិល​ត្រឡប់​ពី​ស្រុក​យូដា​មក​ស្រុក​កាលីឡេវិញ។​ ព្រះយេស៊ូប្រោសមនុស្សពិការម្នាក់អោយបានជា ‌

ជំពូកទី៥[កែប្រែ]

១  ក្រោយមកទៀត​          មានពិធីបុណ្យមួយ ៥ របស់ជនជាតិយូដា​ព្រះយេស៊ូយាងឡើង​ទៅក្រុងយេរូសាឡឹម។​២  នៅក្រុងយេរូសាឡឹម​‌ជិតខ្លោងទ្វារឈ្មោះ​‌«ទ្វារចៀម»​មានស្រះ​មួយ​ដែលគេហៅជាភាសាហេប្រឺថា​«ស្រះបេតសាថា»​‌ក្បែរស្រះនោះ​‌មានថែវប្រាំ។​៣  មានអ្នកជំងឺ​មនុស្សខ្វាក់‌‌​មនុស្សខ្វិន​មនុស្សខូចជើង​និង​មនុស្សស្លាប់ដៃស្លាប់ជើងជាច្រើន​ដេកនៅតាម​ថែវទាំងនោះ​�រង់ចាំទឹកកំរើក​៤  ដ្បិតយូរៗម្តង​‌មាន​ទេវទូត*​មួយ​រូប​ចុះ​មក​ធ្វើ​អោយ​ទឹក​ស្រះ​កំរើក​អ្នកណាចុះទៅក្នុងទឹកកំរើកបានមុនគេ‌​អ្នកនោះនឹងបានជា​ទោះបីមានជំងឺអ្វីក៏ដោយ�។​៥  នៅទីនោះ​‌មានបុរសម្នាក់​ពិការតាំងពីសាមសិប​ប្រាំបីឆ្នាំមកហើយ។​៦  ព្រះយេស៊ូទតឃើញគាត់​ដេកដូច្នេះ​ព្រះអង្គជ្រាបថា​គាត់នៅទីនោះជាយូរ​មកហើយ​ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរគាត់ថា៖​«តើ​អ្នកចង់ជាឬទេ?»។​៧  អ្នកនោះទូលព្រះអង្គថា៖​«លោកម្ចាស់អើយ​‌ពេលទឹកកំរើក​‌គ្មាននរណា​យកខ្ញុំទៅដាក់ក្នុងស្រះសោះ​ហើយពេលណាខ្ញុំ​ទៅដល់​មានម្នាក់ចុះទៅមុនខ្ញុំស្រេចទៅហើយ»។​៨  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖​«ចូរ​ក្រោកឡើង​យកគ្រែស្នែងរបស់អ្នក​ហើយដើរ​ទៅចុះ»។​៩  ពេលនោះ​ស្រាប់តែបុរសនោះបាន​ជាភ្លាម​‌គាត់ក៏យកគ្រែស្នែងរបស់គាត់ដើរទៅ។​១០  រីឯថ្ងៃនោះ​ជាថ្ងៃសប្ប័ទ*​ជនជាតិយូដាស្តី​អោយបុរសដែលបានជានោះថា៖​‌​«ថ្ងៃនេះ​ជាថ្ងៃ​សប្ប័ទ​អ្នកគ្មានសិទ្ធិលីគ្រែស្នែងរបស់អ្នកដូច្នេះ​ឡើយ»។​១១‌គាត់ឆ្លើយទៅគេថា៖​«លោក​ដែលបានធ្វើអោយខ្ញុំជា​ប្រាប់ខ្ញុំថា​"ចូរយកគ្រែ​ស្នែងរបស់អ្នកដើរទៅចុះ!"»។​១២‌គេសួរគាត់​ថា៖​‌«តើលោកណាប្រាប់អ្នកអោយយកគ្រែស្នែង​ដើរទៅដូច្នេះ?»។​១៣  ប៉ុន្តែ​បុរសដែលបានជា‌​មិនដឹងថានរណា​បានប្រោសគាត់អោយជាឡើយ‌‌​ដ្បិត​ព្រះ​យេស៊ូ​បាន​យាង​ចេញ​ពី​បណ្តា​ជន​ដែល​នៅកន្លែងនោះ​ផុតទៅហើយ។​ ១៤  ក្រោយមក​‌ព្រះយេស៊ូជួបគាត់ក្នុងព្រះវិហារ​ក៏មានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖​«ឥឡូវនេះ​អ្នកបាន​ជាហើយ​កុំប្រព្រឹត្តអំពើបាបទៀតអោយសោះ​ក្រែងលោកើតការអាក្រក់ដល់អ្នក​លើសមុនទៅ​ទៀត»។​១៥  បុរសនោះចេញទៅប្រាប់ជនជាតិ​យូដាអោយដឹងថា​គឺព្រះយេស៊ូដែលបានប្រោស​គាត់អោយជា។​១៦  ហេតុនេះហើយបានជា​ជនជាតិយូដានាំគ្នាបៀតបៀនព្រះយេស៊ូ​ព្រោះ​ព្រះអង្គធ្វើការនោះនៅថ្ងៃសប្ប័ទ។​១៧  ព្រះយេស៊ូ​មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«ព្រះបិតារបស់ខ្ញុំធ្វើ​ការរហូតមកទល់សព្វថ្ងៃ​ខ្ញុំក៏ធ្វើការដូចព្រះអង្គ​ដែរ»។​១៨‌កាលឮព្រះបន្ទូលនេះ​ជនជាតិយូដា​រឹតតែចង់ធ្វើគុតព្រះអង្គខ្លាំងឡើងៗ​មិនមែន​មកពីព្រះអង្គមិនបានគោរពតាមវិន័យ*​សំរាប់ថ្ងៃ​សប្ប័ទប៉ុណ្ណោះទេ​គឺមកពីព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូល​ថា  ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតារបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ថែម​ទៀត​‌​  ព្រះអង្គលើកខ្លួនឡើងស្មើ​នឹងព្រះជាម្ចាស់។​ អំណាចរបស់ព្រះយេស៊ូ ១៩  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«ខ្ញុំសុំ​ប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​ព្រះបុត្រា​ពុំអាចធ្វើអ្វីដោយព្រះអង្គផ្ទាល់បានឡើយ​គឺ​ព្រះបុត្រាធ្វើតែកិច្ចការណា​ដែលទ្រង់បានឃើញ​ព្រះបិតាធ្វើប៉ុណ្ណោះ។​‌​កិច្ចការអ្វីដែលព្រះបិតាធ្វើ​‌ព្រះបុត្រាក៏ធ្វើកិច្ចការនោះដែរ។​២០  ព្រះបិតា​មានព្រះហប្ញទ័យស្រឡាញ់ព្រះបុត្រា​និង​បង្ហាញ​អោយ​ព្រះបុត្រា​ឃើញ​គ្រប់​កិច្ចការ​ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្វើ‌​ព្រះបិតានឹងបង្ហាញអោយព្រះបុត្រាឃើញ​កិច្ចការធំជាងនេះទៅទៀត​ដើម្បីអោយអ្នករាល់​គ្នាងឿងឆ្ងល់។​២១  ដូចព្រះបិតាប្រោសមនុស្ស​ស្លាប់អោយមានជីវិតរស់ឡើងវិញ​ព្រះបុត្រា​ប្រទានជីវិតអោយនរណាក៏បាន​ស្រេចតែនឹងព្រះ​ហប្ញទ័យរបស់ព្រះអង្គ។​២២  ព្រះបិតាមិនដាក់​ទោសនរណាឡើយ​គឺព្រះអង្គបានប្រគល់អំណាច​ដាក់ទោសទាំងអស់អោយព្រះបុត្រាវិញ​‌​‌២៣‌ដើម្បី​អោយមនុស្សគ្រប់ៗគ្នាគោរពព្រះបុត្រា​ដូចគេ​គោរពព្រះបិតា។​អ្នកណាមិនគោរពព្រះបុត្រាទេ​អ្នកនោះក៏មិនគោរពព្រះបិតា​ដែលបានចាត់ព្រះ​បុត្រាអោយយាងមកនោះដែរ។​២៤  ខ្ញុំសុំប្រាប់​អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​‌អ្នកណាស្តាប់​សេចក្តីដែលខ្ញុំនិយាយ​ហើយជឿលើព្រះអង្គដែល​បានចាត់ខ្ញុំអោយមក​អ្នកនោះមានជីវិតអស់កល្ប​ជានិច្ច​គេមិនត្រូវទទួលទោសឡើយ​គឺបានឆ្លង​ផុតពីសេចក្តីស្លាប់ទៅរកជីវិត។​២៥  ខ្ញុំសុំប្រាប់​អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​ដល់ពេលកំណត់​គឺឥឡូវនេះហើយ​មនុស្សស្លាប់នឹងឮព្រះសូរសៀង​ព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់​‌​ហើយអស់អ្នកដែល​ឮព្រះសូរសៀងនោះ​នឹងមានជីវិតរស់នៅ​២៦‌ដ្បិត​ព្រះបិតាជាប្រភពនៃជីវិតយ៉ាងណា​ព្រះអង្គក៏​ប្រទាន​អោយ​ព្រះបុត្រា​ធ្វើជា​ប្រភពនៃជីវិត​យ៉ាង​នោះដែរ​២៧  ហើយព្រះបិតាក៏ប្រទានអោយ​ព្រះបុត្រា​មាន​អំណាច​ដាក់​ទោស​ថែម​ទៀត​ផង​ព្រោះព្រះបុត្រាជាបុត្រមនុស្ស*។​២៨  សុំកុំងឿង​ឆ្ងល់ឡើយ​ដ្បិតដល់ពេលកំណត់​ មនុស្សស្លាប់​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នឹង​ឮ​ព្រះ​សូរ​សៀង​របស់​ព្រះ​បុត្រា​‌២៩‌ហើយចេញពីផ្នូរមក។​អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្ត​អំពើល្អនឹងរស់ឡើងវិញ​ដើម្បីទទួលជីវិត​រីឯ​អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់​នឹងរស់ឡើងវិញ​ដើម្បីទទួល​ទោស»។​ សក្ខីភាពអំពីអំណាចរបស់ព្រះយេស៊ូ ៣០‌«ខ្ញុំ​មិន​អាច​ធ្វើអ្វី​ដោយ​អំណាច​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់​បាន​ឡើយ​ខ្ញុំវិនិច្ឆ័យគ្រប់ការទាំងអស់​តាមសេចក្តី​ដែលព្រះបិតាមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំ​ហើយការ​វិនិច្ឆ័យរបស់ខ្ញុំត្រឹមត្រូវ​ព្រោះខ្ញុំមិនប្រាថ្នាធ្វើតាម​បំណងចិត្តខ្ញុំឡើយ​‌គឺធ្វើតាមព្រះហប្ញទ័យរបស់​ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​ចាត់​អោយ​ខ្ញុំ​មក​នោះ​វិញ។​៣១‌ប្រសិនបើខ្ញុំធ្វើជាបន្ទាល់អោយខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់​‌សក្ខី​ភាពរបស់ខ្ញុំមិនពិតទេ។​៣២  ប៉ុន្តែ​មានម្នាក់ទៀត​ធ្វើជាបន្ទាល់អោយខ្ញុំ​‌​ហើយខ្ញុំដឹងថាសក្ខីភាព​ដែលអ្នកនោះថ្លែងអំពីខ្ញុំ​ស្របតាមសេចក្តីពិត។​៣៣  អ្នករាល់គ្នា​បាន​ចាត់​គេ​អោយ​ទៅ​សួរ​លោក​យ៉ូហាន​លោកក៏ផ្តល់សក្ខីភាពអំពីសេចក្តីពិត។​៣៤‌ចំពោះខ្ញុំ​ខ្ញុំមិនត្រូវការសក្ខីភាពពីមនុស្សណា​ឡើយ​តែខ្ញុំពោលដូច្នេះ​ដើម្បីអោយអ្នករាល់គ្នា​ទទួលការសង្គ្រោះ។​៣៥  លោកយ៉ូហាននេះប្រៀប​បាននឹងចង្កៀងដែលកំពុងឆេះបំភ្លឺ​‌​ហើយអ្នករាល់​គ្នា​ក៏​ចង់​រីក​រាយ​នឹង​ពន្លឺ​នោះ​មួយ​ស្របក់​ដែរ​។​៣៦‌រីឯខ្ញុំវិញ​‌ខ្ញុំមានសក្ខីភាពមួយប្រសើរជាងសក្ខី​ភាពរបស់លោកយ៉ូហានទៅទៀត។​‌​ព្រះបិតា​ប្រទានអោយខ្ញុំបង្ហើយកិច្ចការទាំងអំបាលម៉ាន​គឺ​កិច្ចការដែលខ្ញុំធ្វើនេះហើយ​ជាសក្ខីភាពបញ្ជាក់ថា​ព្រះអង្គបានចាត់ខ្ញុំអោយមកមែន។​៣៧  ព្រះបិតា​ដែលបានចាត់ខ្ញុំអោយមក​ក៏បានធ្វើជាបន្ទាល់​អោយខ្ញុំដែរ​តែអ្នករាល់គ្នាមិនដែលបានឮព្រះសូរ​សៀងរបស់ព្រះអង្គ​‌ហើយក៏មិនដែលបានឃើញ​ព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះអង្គផង។​៣៨  អ្នករាល់គ្នាគ្មាន​ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងចិត្តទេ‌‌​ព្រោះអ្នក​រាល់គ្នា​ពុំជឿអ្នកដែលព្រះបិតាបានចាត់អោយ​មក។​៣៩  អ្នករាល់គ្នាខំពិនិត្យពិច័យមើលគម្ពីរ​‌ព្រោះ​នឹក​ស្មាន​ថា​នឹង​បាន​ជីវិត​អស់​កល្ប​ជា​និច្ច​ដោយសារគម្ពីរទាំងនេះ​គឺគម្ពីរនេះហើយធ្វើជា​បន្ទាល់អោយខ្ញុំ​  ​៤០  ប៉ុន្តែ​អ្នករាល់គ្នាមិនចង់មករក​ខ្ញុំ​ដើម្បីអោយបានជីវិតឡើយ។​៤១  ខ្ញុំមិនចង់​ទទួលសិរីរុងរឿងពីមនុស្សទេ។​‌៤២  ម៉្យាងទៀត​ខ្ញុំស្គាល់ចិត្តអ្នករាល់គ្នាហើយ​អ្នករាល់គ្នាគ្មានចិត្ត​ស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់សោះ។​៤៣  ខ្ញុំមក​ក្នុងព្រះ​នាមព្រះបិតាខ្ញុំ​‌តែអ្នករាល់គ្នាមិនទទួលខ្ញុំឡើយ។​ប្រសិនបើមានម្នាក់ទៀតមក​ក្នុងនាមខ្លួនគេផ្ទាល់​អ្នករាល់គ្នាមុខជាទទួលគេមិនខាន!​៤៤  តើអោយ​អ្នករាល់គ្នាអាចជឿដូចម្តេចបាន​បើអ្នករាល់គ្នា​ចូលចិត្ត​ទទួល​សិរីរុងរឿង​តែ​ពីគ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​ដូច្នេះ​ហើយពុំស្វែងរកសិរីរុងរឿងពីព្រះជាម្ចាស់​តែមួយគត់សោះនោះ?​៤៥  កុំនឹកស្មានថា​ខ្ញុំនឹង​ចោទប្រកាន់អ្នករាល់គ្នា​នៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះ​បិតាឡើយ​‌គឺលោកម៉ូសេជាទីសង្ឃឹមរបស់អ្នករាល់​គ្នាវិញទេ​ដែលនឹងចោទប្រកាន់។​៤៦  ប្រសិនបើ​អ្នករាល់គ្នាជឿពាក្យលោកម៉ូសេ​អ្នករាល់គ្នាមុខ​ជាជឿខ្ញុំមិនខាន​ព្រោះលោកបានសរសេរទុក​ក្នុងគម្ពីរស្តីអំពីខ្ញុំ‌​៤៧  ប៉ុន្តែ​បើអ្នករាល់គ្នាមិនជឿ​សេចក្តី​ដែលលោក​បាន​សរសេរទុក​ទៅហើយនោះ​ធ្វើ​ម្តេច​នឹង​អោយ​អ្នករាល់គ្នា​ជឿ​ពាក្យ​របស់​ខ្ញុំ​បាន!»។​ ព្រះយេស៊ូប្រទាននំបុ័ងអោយមនុស្សប្រាំពាន់នាក់ (ម៉ាថាយ  ១៤.១៣-២១  ​ម៉ាកុស  ៦.  ៣០-៤៤  ​លូកា  ៩.  ១០-១៧)

ជំពូកទី៦[កែប្រែ]

១  បន្ទាប់មក    ​ព្រះយេស៊ូយាងទៅត្រើយ​ ៦ ខាងនាយសមុទ្រកាលីឡេ​ដែលមាន​ឈ្មោះថាសមុទ្រទីបេរីយ៉ាដ។​‌២  មានបណ្តាជន​ច្រើនកុះករមកតាមព្រះអង្គ​ព្រោះគេបានឃើញ​ទីសំគាល់ដែលព្រះអង្គបានធ្វើ​ដោយប្រោសអ្នក​ជំងឺអោយជា។​៣  ព្រះយេស៊ូយាងឡើងទៅ​លើភ្នំ​ហើយគង់នៅទីនោះជាមួយពួក​សាវ័ក*។ ៤  ពេលនោះ​បុណ្យចម្លង*​ជាបុណ្យរបស់ជន​ជាតិយូដា​កាន់តែខិតជិតណាស់ហើយ។​៥  ព្រះ​យេស៊ូទតឃើញបណ្តាជនមកតាមព្រះអង្គច្រើនកុះករយ៉ាងនេះ​ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅលោកភីលីព​ថា៖​«តើយើងទៅរកទិញអាហារឯណាមកចែក​អោយអ្នកទាំងនេះបរិភោគបាន?»។​៦  ព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ​ដើម្បីល្បងមើលចិត្តលោក​ភីលីព​តាមពិត​ព្រះអង្គជ្រាបអំពីកិច្ចការដែល​ព្រះអង្គបម្រុងនឹងធ្វើស្រេចទៅហើយ។​៧  លោក​ភីលីពទូលថា៖​«ទោះបីយើងយកប្រាក់ពីររយ​ដួង*ទៅទិញនំបុ័ងក៏មិនគ្រាន់ដែរ​សូម្បីតែម្នាក់​មួយដុំតូចៗក៏មិនបានផង»។​៨  មានសាវ័កម្នាក់​ឈ្មោះអន់ដ្រេ​ជាប្អូនរបស់លោកស៉ីម៉ូនពេត្រុស/​ស៉ីម៉ូនសិលា‌ទូលព្រះអង្គថា៖​៩  «នៅទីនេះ​ក្មេង​ប្រុសម្នាក់មាននំបុ័ងប្រាំដុំ​និង​ត្រីតូចៗពីរកន្ទុយ។​ប៉ុន្តែ​បើមានតែប៉ុណ្ណឹង​ធ្វើម្តេចនឹងអោយគ្រាន់​សំរាប់មនុស្សដ៏ច្រើនយ៉ាងនេះ?»។​១០  ព្រះយេស៊ូ​មានព្រះបន្ទូលថា៖‌​«សុំអោយគេអង្គុយចុះ»។​នៅទីនោះមានស្មៅច្រើន​បណ្តាជនក៏នាំគ្នាអង្គុយ​មានមនុស្សប្រុស​ទាំងអស់​ប្រមាណ​ប្រាំពាន់​នាក់។​១១  ព្រះយេស៊ូយកនំបុ័ងមកកាន់​អរព្រះគុណព្រះ​ជាម្ចាស់​រួចប្រទានអោយអ្នកអង្គុយនៅទីនោះ។​រីឯត្រីវិញ​ព្រះអង្គក៏ធ្វើដូច្នោះដែរ​ទ្រង់ប្រទាន​អោយគេ​តាមតែម្នាក់ៗចង់បាន។​១២  លុះគេបាន​បរិភោគឆ្អែតហើយ​ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅ​ពួកសាវ័កថា៖​«ចូរប្រមូលនំបុ័ងដែលនៅសល់​កុំ​អោយមានបាត់មួយដុំសោះឡើយ»។​១៣  ពួក​សាវ័កនាំគ្នារើសសំណល់នំបុ័ងទាំងប្រាំដុំ​ដែល​បណ្តាជនបរិភោគសល់​ប្រមូលដាក់បានពេញដប់​ពីរល្អី។​១៤  កាលមនុស្សម្នាឃើញទីសំគាល់ដែល​ព្រះយេស៊ូបានធ្វើនោះ​ក៏ពោលថា៖​«លោកនេះ​ពិត​ជា​ព្យាការី*​ដែល​ត្រូវ​មក​ក្នុង​ពិភព​លោក​មែន»ធ។​១៥  ព្រះយេស៊ូជ្រាបថាគេបំរុងនឹងចាប់​ព្រះអង្គយកទៅតែងតំាងជាស្តេចដូច្នេះ​ព្រះអង្គក៏​យាងចាកចេញពីគេ​ឡើងទៅលើភ្នំសាជាថ្មី​តែ​មួយព្រះអង្គ​ឯង។​ ព្រះយេស៊ូយាងលើទឹកសមុទ្រ (ម៉ាថាយ  ១៤.  ២២-៣៤    ​ម៉ាកុស  ៦.  ៤៥-៥២) ១៦  លុះដល់ល្ងាច​ពួកសាវ័ក*នាំគ្នាចុះទៅមាត់​សមុទ្រ។​១៧  គេជិះទូកឆ្លងទៅក្រុងកាផានុម​នៅ​ត្រើយម្ខាង។​ពេលនោះ​ងងឹតហើយ​តែព្រះយេស៊ូ​ពុំទាន់យាងមករកគេនៅឡើយទេ​១៨‌ខ្យល់បក់​បោកមកយ៉ាងខ្លាំង​បណ្តាលអោយទឹកសមុទ្រ​មានរលកធំៗ។​១៩  កាលគេចែវទូក  បានចម្ងាយ​ប្រមាណជាប្រាំ​ឬ​ប្រាំមួយគីឡូម៉ែត្រ​‌ស្រាប់តែគេ​ឃើញព្រះយេស៊ូយាងលើសមុទ្រ​ចូលមកជិតទូក​គេភ័យខ្លាចជាខ្លាំង។​២០  ប៉ុន្តែ​ព្រះយេស៊ូមាន​ព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«ខ្ញុំទេតើន​កុំខ្លាចអី»។​២១‌ពួកសាវ័កចង់យាងព្រះអង្គចូលមកក្នុងទូក​រំពេចនោះ​ទូកក៏ទៅដល់ត្រើយ​ចំកន្លែងដែលគេ​បំរុងនឹងទៅ។ ព្រះយេស៊ូជាអាហារដែលផ្តល់ជីវិត ‌២២  ថ្ងៃបន្ទាប់មកទៀត​បណ្តាជនដែលនៅ​ត្រើយខាងនាយសមុទ្រ​សង្កេតឃើញថា​នៅ​កន្លែងនោះមានទូកតែមួយគត់​ហើយថាព្រះយេស៊ូ​ពុំបានយាងចុះទូកជាមួយពួកសាវ័ក*ទេ​គឺមាន​តែពួកសាវ័កប៉ុណ្ណោះ​ដែលបានជិះទូកចេញទៅ។​២៣​ប៉ុន្តែ​មានទូកឯទៀតៗមកពីភូមិទីបេរីយ៉ាដចត​នៅជិតកន្លែងដែលគេបានបរិភោគនំបុ័ង​ក្រោយពី​ព្រះអម្ចាស់បានអរព្រះគុណ។​២៤‌កាលបណ្តាជនពុំ​ឃើញព្រះយេស៊ូ​និង​ពួកសាវ័កនៅទីនោះទៀត​‌គេក៏នាំគ្នាចុះទូកទាំងនោះ​ឆ្លងទៅក្រុងកាផានុម​‌តាមរកព្រះអង្គ។​ ២៥​បណ្តាជនបានជួបព្រះអង្គនៅត្រើយម្ខាង​គេ​ទូលសួរព្រះអង្គថា៖​‌«លោកគ្រូ!​តើលោកមកដល់​ពីអង្កាល់?»។​២៦  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅ​គេថា៖​«ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​‌អ្នករាល់គ្នាតាមរកខ្ញុំ​មិនមែនមកពីអ្នករាល់គ្នា​បានឃើញទីសំគាល់ទេ​គឺមកពីអ្នករាល់គ្នាបាន​បរិភោគអាហារឆ្អែតតែប៉ុណ្ណោះ។​២៧  កុំធ្វើកិច្ច​ការ​ដើម្បីអោយគ្រាន់តែបានអាហារ​ដែលតែង​រលួយខូចនោះឡើយ​គឺអោយបានអាហារដែល​នៅស្ថិតស្ថេរ​និង​ផ្តល់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ចវិញ​ជាអាហារ​ដែល​បុត្រមនុស្ស​នឹង​ប្រទាន​អោយ​អ្នក​រាល់គ្នា​ដ្បិតបុត្រមនុស្សនេះហើយ​ដែលព្រះជា​ម្ចាស់ជាព្រះបិតាបានដៅសញ្ញាសំគាល់»។​២៨‌គេ​នាំគ្នាទូលសួរព្រះអង្គថា៖​«តើអោយយើងខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្តដូចម្តេច​ដើម្បីនឹងធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះជា​ម្ចាស់?»។​២៩  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖​«កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់​គឺអោយអ្នករាល់គ្នា​ជឿលើអ្នក​ដែលព្រះអង្គបានចាត់អោយមក»។​៣០  គេទូលសួរព្រះអង្គទៀតថា៖​«តើលោកធ្វើ​ការអ្វីជាទីសំគាល់អោយយើងខ្ញុំឃើញ​និង​ជឿ​លោក?​តើលោកធ្វើកិច្ចការអ្វីខ្លះ?។​៣១  បុព្វ​បុរស​របស់​យើង​បាន​បរិភោគ​នំ​ម៉ាណា​នៅ​វាល​រហោស្ថាន*​ដូចមានសេចក្តីចែងទុកក្នុងគម្ពីរថា​"  ព្រះអង្គបានប្រទានអោយគេបរិភោគនំបុ័ង​ដែល​ធ្លាក់ពីស្ថានបរមសុខ*មក"ប»។​៣២  ព្រះយេស៊ូ​មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយអ្នក​រាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​មិនមែនលោកម៉ូសេទេ​ដែល​បានផ្តល់អាហារផ​ពីស្ថានបរមសុខមកនោះ​គឺ​ព្រះបិតារបស់ខ្ញុំទេតើ​‌ដែលប្រទានអាហារដ៏ពិត​ប្រាកដពីស្ថានបរមសុខ*​មកអោយអ្នករាល់គ្នា​៣៣  ដ្បិត​អាហារ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​អោយ​នោះ​គឺអ្នកដែលចុះពីស្ថានបរមសុខមក​ហើយ​ផ្តល់ជីវិតអោយមនុស្សលោក»។​៣៤  គេនាំគ្នាទូល​ព្រះអង្គថា៖​«លោកម្ចាស់អើយ!​សូមលោក​ប្រទានអាហារនោះអោយយើងខ្ញុំ​រហូតតទៅ»។​៣៥  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖​«ខ្ញុំនេះហើយជា​អាហារផ  ដែលផ្តល់ជីវិត។​អ្នកណាមករកខ្ញុំ​លែង​ឃ្លានទៀតហើយ​អ្នកណាជឿលើខ្ញុំ​ក៏លែងស្រេក​ទៀតដែរ។​៣៦‌ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំបាននិយាយប្រាប់អ្នករាល់​គ្នារួចហើយថា​"អ្នករាល់គ្នាបានឃើញខ្ញុំ​តែអ្នក​រាល់គ្នាមិនជឿទេ"។​៣៧  អស់អ្នកដែលព្រះបិតា​ប្រទានមកខ្ញុំ​តែងតែមករកខ្ញុំ​ហើយខ្ញុំមិនបោះបង់​ចោលអ្នកដែលមករកខ្ញុំជាដាច់ខាត​៣៨  ដ្បិតខ្ញុំ​ចុះពីស្ថានបរមសុខមក‌​ដើម្បីធ្វើតាមព្រះហប្ញទ័យ​របស់ព្រះអង្គដែលបានចាត់ខ្ញុំអោយមក​គឺពុំមែន​ធ្វើតាមបំណងចិត្តរបស់ខ្ញុំទេ។​៣៩  រីឯព្រះអង្គ​ដែលបានចាត់ខ្ញុំអោយមកនោះ​ទ្រង់មិនសព្វព្រះ​ហប្ញទ័យអោយនរណាម្នាក់​ក្នុងបណ្តាអស់អ្នកដែល​ព្រះអង្គប្រទានមកខ្ញុំ‌ត្រូវវិនាសអន្តរាយឡើយ​តែ​ព្រះអង្គសព្វព្រះហប្ញទ័យអោយខ្ញុំប្រោសគេ​អោយ​មានជីវិតរស់ឡើងវិញ​នៅថ្ងៃចុងក្រោយបំផុត។​៤០‌ព្រះបិតារបស់ខ្ញុំ​សព្វព្រះហប្ញទ័យអោយអស់អ្នក​ដែលបានឃើញព្រះបុត្រា​ហើយជឿលើព្រះអង្គ​មានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។​ខ្ញុំនឹងប្រោសអ្នកនោះ​អោយមានជីវិតរស់ឡើងវិញ​នៅថ្ងៃចុងក្រោយ​បំផុតផង»។ ៤១  ជនជាតិយូដារអ៊ូរទាំងំពីព្រះយេស៊ូ​‌ព្រោះ​ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា​"ខ្ញុំជាអាហារដែលចុះ​មកពីស្ថានបរមសុខ*"។ ​៤២  គេពោលថា៖​«អ្នក​នេះឈ្មោះយេស៊ូ​‌​ជាកូនរបស់លោកយ៉ូសែបទេតើ!​យើងស្គាល់ទាំងឪពុកទាំងម្តាយ​ម្តេចក៏គាត់ពោល​ថាគាត់ចុះមកពីស្ថានបរមសុខដូច្នេះ?»។​៤៣  ព្រះ​យេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖‌​«ឈប់នាំគ្នារអ៊ូ​រទំាទៅ!។​‌៤៤  ប្រសិនបើព្រះបិតាដែលចាត់​ខ្ញុំអោយមកមិនទាក់ទាញចិត្តគេទេ​‌​គ្មាននរណា​ម្នាក់អាចមករកខ្ញុំបានឡើយ។​រីឯខ្ញុំ‌​ខ្ញុំនឹងប្រោស​អ្នកនោះអោយមានជីវិតរស់ឡើងវិញ​នៅថ្ងៃចុង​ក្រោយបំផុត។​៤៥  ក្នុងគម្ពីរព្យាការី​មានចែង​ទុកមកថា​"ព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រៀនប្រដៅមនុស្ស​ទាំងអស់"ព។​អស់អ្នកដែលបានស្តាប់ព្រះបិតា​ហើយ​ទទួល​យក​ការ​ប្រៀន​ប្រដៅ​របស់​ព្រះ​អង្គ​‌មុខជាមករកខ្ញុំពុំខាន។​៤៦‌សេចក្តីនេះពុំមែនមាន​ន័យថា​មាននរណាម្នាក់បានឃើញព្រះបិតាឡើយ​លើកលែងតែអ្នកមកពីព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ​គឺ​អ្នកនោះហើយដែលបានឃើញព្រះអង្គ។​‌​៤៧‌ខ្ញុំសុំ​ប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​អ្នកណាជឿ​អ្នកនោះមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។​៤៨  ខ្ញុំនេះ​ហើយជាអាហារដែលផ្តល់ជីវិត។​៤៩  បុព្វបុរស​របស់អ្នករាល់គ្នាបានបរិភោគនំម៉ាណា​នៅវាល​រហោស្ថាន​ហើយទទួលមរណភាពអស់ទៅ។​៥០  រីឯអាហារដែលចុះមកពីស្ថានបរមសុខ​មាន​ប្រសិទ្ធភាពបែបនេះ​គឺអ្នកណាបរិភោគ​អ្នកនោះ​មិនស្លាប់ឡើយ។​៥១  ខ្ញុំនេះហើយជាអាហារដែល​មានជីវិត​ចុះមកពីស្ថានបរមសុខ។​អ្នកណា​បរិភោគអាហារនេះ​នឹងរស់នៅអស់កល្បជានិច្ច។​អាហារដែលខ្ញុំនឹងអោយនោះ​គឺខ្លួនខ្ញុំភផ្ទាល់ដែល​ត្រូវបូជា  សំរាប់អោយមនុស្សលោកមានជីវិត»​។ ៥២  ជនជាតិយូដាទាស់ទែងគ្នាយ៉ាងខ្លាំង​ហើយ​គេនិយាយថា៖​«តើអ្នកនេះអាចអោយខ្លួនគាត់​មកយើងបរិភោគ​ដូចម្តេចកើត?»។ ៥៣  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​‌«ខ្ញុំសុំ​ប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​ប្រសិនបើ​អ្នករាល់គ្នាមិនពិសាសាច់​និង​លោហិតរបស់បុត្រ​មនុស្ស*ទេ​អ្នករាល់គ្នាគ្មានជីវិតក្នុងខ្លួន​ឡើយ។​៥៤  អ្នកណាពិសាសាច់​និង​លោហិតរបស់ខ្ញុំ​អ្នក​នោះមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច‌‌​ហើយខ្ញុំក៏នឹង​ប្រោសគេអោយមានជីវិតរស់ឡើងវិញ​‌នៅថ្ងៃចុង​ក្រោយបំផុតផង។​៥៥  សាច់របស់ខ្ញុំជាអាហារដ៏​ពិតប្រាកដ​លោហិតរបស់ខ្ញុំក៏ជាភេសជ្ជៈដ៏ពិត​ប្រាកដដែរ។​៥៦  អ្នកណាពិសាសាច់​និង​លោហិត​របស់ខ្ញុំ‌​អ្នកនោះស្ថិតនៅក្នុងខ្ញុំ​‌​ហើយខ្ញុំក៏ស្ថិតនៅ​ក្នុងអ្នកនោះដែរ។​៥៧  ព្រះបិតាដែលបានចាត់ខ្ញុំ​អោយមក​ទ្រង់មានព្រះជន្មរស់‌​ហើយខ្ញុំមានជីវិត​ដោយសារព្រះអង្គយ៉ាងណា​អ្នកបរិភោគខ្ញ្ញុុំ​ក៏​នឹងមានជីវិតរស់​ដោយសារខ្ញុំយ៉ាងនោះដែរ។​៥៨  អាហារដែលបានចុះពីស្ថានបរមសុខមក​មាន​ប្រសិទ្ធភាពខុសពីអាហារដែលបុព្វបុរស*របស់អ្នករាល់គ្នាបានបរិភោគ​‌ដ្បិតលោកទទួលមរណភាព​អស់ទៅហើយ។​‌​រីឯអ្នកដែលបរិភោគអាហារនេះ​នឹងរស់នៅអស់កល្ប​ជានិច្ច»។​ ៥៩‌ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទាំងនេះ​‌នៅពេល​ព្រះអង្គបង្រៀនគេ​ក្នុងសាលាប្រជុំ*​នៅក្រុង​កាផានុម។​៦០  ក្រោយពីបានស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់​ព្រះអង្គហើយ​ក្នុងចំណោមសាវ័ក*​មានគ្នាច្រើន​ពោលថា៖​«ពាក្យទាំងនេះទាស់ត្រចៀកណាស់​តើនរណាអាចទ្រំាស្តាប់បាន?»។​៦១  ព្រះយេស៊ូ​ឈ្វេងយល់ថា​ពួកសាវ័ករអ៊ូរទាំងំពីពាក្យទាំងនេះ​ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«តើពាក្យទាំង​នេះនាំអោយអ្នករាល់គ្នារវាតចិត្ត​បាត់ជំនឿឬ?‌​៦២  ចុះបើអ្នករាល់គ្នាឃើញបុត្រមនុស្ស*​ឡើងទៅ​ស្ថានដែលលោកនៅពីមុនវិញ​‌​តើចិត្តអ្នករាល់គ្នា​នឹងទៅជាយ៉ាងណា?។​៦៣  មានតែព្រះវិញ្ញាណ​ទេដែលផ្តល់ជីវិត​និស្ស័យលោកីយ៍មិនអាចផ្តល់​ជីវិតបានឡើយម។​រីឯពាក្យទាំងប៉ុន្មានដែលខ្ញុំ​បាននិយាយប្រាប់អ្នករាល់គ្នា​សុទ្ធតែចេញមកពី​ព្រះវិញ្ញាណដែលផ្តល់ជីវិត។​៦៤  ប៉ុន្តែ​ក្នុងចំណោម​អ្នករាល់គ្នា​អ្នកខ្លះគ្មានជំនឿទេ»។​តាំងពីដើម​ដំបូងមក​ព្រះយេស៊ូស្គាល់អស់អ្នកដែលគ្មានជំនឿ​ព្រមទាំងស្គាល់អ្នកដែលនឹងក្បត់ព្រះអង្គ​រួចស្រេច​ទៅហើយ។​៦៥  ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៀតថា៖​«ហេតុនេះ​បានជា​ខ្ញុំប្រាប់​អ្នករាល់គ្នា​រួចមក​ហើយ​ថា​ប្រសិនបើព្រះបិតាមិនប្រោសប្រទានទេ​នោះ​គ្មាននរណាអាចមករកខ្ញុំបានឡើយ»។​៦៦  ចាប់ពី​ពេលនោះមក​ក្នុងចំណោមសាវ័ក​មានគ្នាច្រើនដក​ខ្លួនថយ​ឈប់តាមព្រះអង្គទៀត។​៦៧  ព្រះយេស៊ូ​ក៏មានព្រះបន្ទូលសួរសាវ័កទាំងដប់ពីររូបថា៖​«ចុះ​អ្នករាល់គ្នាវិញ​‌តើអ្នករាល់គ្នាចង់ចេញទៅដែរ​ឬ?»។​៦៨‌លោកស៉ីម៉ូនពេត្រុស/ស៉ីម៉ូនសិលាទូល​ព្រះអង្គថា៖​«បពិត្រព្រះអម្ចាស់​តើអោយយើងខ្ញុំ​ទៅរកនរណាវិញ?​ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គផ្តល់​ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។​៦៩‌យើងខ្ញុំជឿហើយដឹង​ថា  ​ព្រះអង្គពិតជាព្រះដ៏វិសុទ្ធដែលព្រះជាម្ចាស់​ចាត់អោយមកយ»។​៧០  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​ទៅគេថា៖​«គឺខ្ញុំផ្ទាល់ដែលបានជ្រើសរើសអ្នក​ទាំងដប់ពីរមក​ក៏ប៉ុន្តែ‌ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា​មានម្នាក់ជាមារ»។​៧១  ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូល​សំដៅទៅលើយូដាស​‌ជាកូនលោកស៉ីម៉ូនអ៉ីស្កា​រីយ៉ុត។​យូដាសនេះហើយដែលនឹងក្បត់ព្រះអង្គ​ទោះបីគាត់ជាសាវ័កមួយរូប​ក្នុងចំណោមសាវ័ក​ទាំងដប់ពីរក៏ដោយ។ ព្រះញាតិវង្សព្រះយេស៊ូមិនជឿលើព្រះអង្គ

ជំពូកទី​៧[កែប្រែ]

១  ក្រោយមក    ព្រះយេស៊ូយាងចុះឡើង ៧ កាត់ស្រុកកាលីឡេ​ដ្បិតព្រះអង្គមិន​សព្វព្រះហប្ញទ័យយាងទៅស្រុកយូដាឡើយ​‌ព្រោះ​ជនជាតិយូដារកធ្វើគុតព្រះអង្គ។​២  ពេលនោះ​ជិតដល់ថ្ងៃបុណ្យមួយរបស់ជនជាតិយូដា​ឈ្មោះ​បុណ្យបារាំ*។​៣  បងប្អូនព្រះយេស៊ូទូលព្រះអង្គ​ថា៖​«សូមបងចាកចេញពីទីនេះទៅស្រុកយូដា​ទៅ​ដើម្បីអោយសិស្សរបស់បងឃើញកិច្ចការ​ដែល​បងធ្វើ។​៤  អ្នកដែលចង់អោយគេស្គាល់ខ្លួន​មិនធ្វើការអ្វីដោយលាក់កំបាំងឡើយ។​បើបង​ធ្វើការអស្ចារ្យយ៉ាងនេះ‌​‌ត្រូវបង្ហាញអោយមនុស្ស​លោកឃើញផង»។​៥  បងប្អូនរបស់ព្រះយេស៊ូពុំ​ជឿលើព្រះអង្គទេ។​៦  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​ទៅគេថា៖​‌«ពេលកំណត់របស់បងមិនទាន់មក​ដល់នៅឡើយទេ។​រីឯប្អូនៗវិញ​ចង់ធ្វើអ្វីពេល​ណាក៏បាន។​‌៧  មនុស្សលោកមិនអាចស្អប់ប្អូនៗ​បានឡើយ​ប៉ុន្តែ​គេស្អប់បង​‌ព្រោះបងបានបញ្ជាក់​ប្រាប់ថា​អំពើដែលគេប្រព្រឹត្ត​សុទ្ធតែអាក្រក់។​៨  ចូរប្អូនៗឡើងទៅចូលរួមក្នុងពិធីបុណ្យទៅ​បង​មិនឡើងទៅទេ​ព្រោះពេលកំណត់របស់បងមិន​ទាន់មកដល់នៅឡើយ»។​៩  ព្រះយេស៊ូមានព្រះ​បន្ទូលដូច្នោះហើយ ​ព្រះអង្គក៏គង់នៅក្នុងស្រុក​កាលីឡេតទៅទៀត។ ព្រះយេស៊ូនៅក្រុងយេរូសាឡឹមក្នុងឱកាសពិធីបុណ្យ ១០​កាលប្អូនៗរបស់ព្រះយេស៊ូធ្វើដំណើរទៅចូល​រួមពិធីបុណ្យផុតអស់ទៅ​ព្រះអង្គក៏យាងឡើងទៅ​ដែរ​ប៉ុន្តែ​ទ្រង់យាងទៅស្ងាត់ៗ‌​មិនអោយនរណា​ឃើញឡើយ។​១១  ក្នុងឱកាសបុណ្យនោះ​ជនជាតិ​យូដាតាមរកព្រះយេស៊ូ‌​គេសួរគ្នាថា៖«តើលោក​នៅឯណា?»។​១២  បណ្តាជនខ្សឹបខ្សៀវគ្នាជា​ច្រើនស្តីអំពីព្រះអង្គ​ខ្លះថា‌​«លោកនោះជាមនុស្ស​ល្អ»​ខ្លះទៀតថា​«ទេ​‌អ្នកនោះជាអ្នកបញ្ឆោត​បណ្តាជន»។​១៣  ប៉ុន្តែ​គ្មាននរណាហ៊ាននិយាយ​អំពីព្រះអង្គដោយចំហឡើយ​ព្រោះគេខ្លាចសាសន៍​យូដា។​១៤  លុះដល់ពាក់កណ្តាលពិធីបុណ្យ​ព្រះ​យេស៊ូយាងឡើងទៅព្រះវិហារ*​ហើយបង្រៀន​បណ្តាជន។​១៥  ជនជាតិយូដាងឿងឆ្ងល់ជាខ្លាំង‌​គេពោលថា៖​«អ្នកនេះមិនបានរៀនសូត្រអ្វីសោះ​ចុះម្តេចបានជា​គាត់​ចេះដឹង​ជ្រៅ​ជ្រះ​ដូច្នេះ?»។​១៦  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា៖​«សេចក្តី​ដែលខ្ញុំបង្រៀនមិនមែនចេញពីខ្ញុំទេ​គឺចេញពី​ព្រះជាម្ចាស់ដែលបានចាត់ខ្ញុំអោយមក។​១៧  អ្នក​ដែល​ចង់​ធ្វើ​តាម​ព្រះ​ហប្ញ​ទ័យ​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​មុខជាដឹងថាសេចក្តីដែលខ្ញុំបង្រៀននេះ​មកពីព្រះ​អង្គ​ឬ​មកពីខ្ញុំផ្ទាល់មិនខាន។​១៨‌អ្នកណានិយាយ​ដោយសំអាងលើខ្លួនផ្ទាល់‌​អ្នកនោះរកកិត្តិយសរ​សំរាប់តែខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។‌​រីឯអ្នកដែលរកតែ​សិរីរុងរឿងររបស់ព្រះអង្គ​ដែល​ចាត់ខ្លួន​អោយ​មក​‌និយាយតែសេចក្តីពិត‌​ឥតកុហកឡើយ។‌​១៩‌លោក​ម៉ូសេ​ប្រគល់​វិន័យ​ទុក​អោយ​អ្នករាល់គ្នា​រួចស្រេច​ហើយ​ ប៉ុន្តែ​  ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់ប្រតិបត្តិតាមវិន័យនោះទេ។​ហេតុអ្វីបាន​ជាអ្នករាល់គ្នារកសម្លាប់ខ្ញុំដូច្នេះ?»។​‌២០‌បណ្តា​ជនតបទៅព្រះអង្គថា៖​«លោកពិតជាមានខ្មោច​ចូលហើយ​បានជានិយាយដូច្នេះ​តើនរណារក​សម្លាប់លោក?»។​‌២១  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​ទៅគេថា៖​«ខ្ញុំបានធ្វើកិច្ចការតែមួយ​ហើយអ្នក​ទាំងអស់គ្នាបែរជាងឿងឆ្ងល់ទៅវិញ។​២២​លោក​ម៉ូសេ*​បាន​បង្គាប់​អ្នករាល់គ្នា​អោយ​ធ្វើ​ពិធី​កាត់​ស្បែក*​(តាមពិត​គឺបុព្វបុរស*របស់អ្នករាល់គ្នា​ឯណោះ​ជាអ្នកបង្គាប់អោយធ្វើពិធីនេះ​មិនមែន​លោកម៉ូសេទេ)​ហើយអ្នករាល់គ្នាធ្វើពិធីកាត់​ស្បែកនៅថ្ងៃសប្ប័ទ*។​២៣  បើអ្នករាល់គ្នាធ្វើពិធី​កាត់ស្បែកនៅថ្ងៃសប្ប័ទ​តែឥតបំពានលើវិន័យ​របស់លោកម៉ូសេទេនោះ​ចុះហេតុដូចម្តេចបានជា​អ្នករាល់គ្នា​ខឹង​ខ្ញុំ​ដែល​បាន​ប្រោស​មនុស្ស​មួយ​ទាំង​មូលអោយបានជា​នៅថ្ងៃសប្ប័ទដូច្នេះ?​២៤  កុំ​នាំគ្នាវិនិច្ឆ័យ​ដោយគ្រាន់តែឃើញផ្នែកខាងក្រៅ​នោះឡើយ​  ​ចូរវិនិច្ឆ័យអោយបានត្រឹមត្រូវវិញ»។ ព្រះយេស៊ូជាព្រះគ្រីស្តមែនឬ   ​២៥  មានអ្នកក្រុងយេរូសាឡឹមខ្លះ​ពោលថា៖​‌«លោកនេះហើយដែលគេរកសម្លាប់​២៦‌ឥឡូវនេះ​លោកនិយាយដោយចេញមុខ‌​ចុះម្តេចបានជាគ្មាន​នរណាថាអ្វីលោកដូច្នេះ?។​ប្រហែលអ្នកដឹកនាំ​របស់យើងទទួលស្គាល់ថា​លោកពិតជាព្រះគ្រីស្ត*​ទេដឹង​២៧  ប៉ុន្តែ‌​ពេលព្រះគ្រីស្តយាងមក​‌គ្មាន​នរណាដឹងថាទ្រង់យាងមកពីណាទេ។​‌រីឯលោក​នេះវិញ​យើងដឹងហើយថាគាត់មកពីណា»។‌​២៨  ពេលនោះ​ព្រះយេស៊ូបង្រៀនបណ្តាជនក្នុង​ព្រះវិហារ*‌‌​ព្រះអង្គបន្លឺព្រះសូរសៀងខ្លាំងៗថា៖​«អ្នករាល់គ្នាថាស្គាល់ខ្ញុំ​ហើយដឹងថាខ្ញុំមកពីណា​ទៀត!។​‌​ក៏ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំមិនមែនមកក្នុងនាមខ្ញុំឡើយ​ព្រះអង្គដែលចាត់ខ្ញុំអោយមក​ទ្រង់សំដែងសេចក្តី​ពិត​តែអ្នករាល់គ្នាមិនស្គាល់ព្រះអង្គទេ។​ ២៩  រីឯ​ខ្ញុំវិញ‌​‌ខ្ញុំស្គាល់ព្រះអង្គ​‌ព្រោះខ្ញុំចេញមកពីព្រះអង្គ​ហើយទ្រង់បានចាត់ខ្ញុំអោយ​មក»។​ ៣០  ពេលនោះ​ពួកគេរកចាប់ព្រះយេស៊ូ​ប៉ុន្តែ​គ្មាននរណាហ៊ានលូកដៃចាប់ព្រះអង្គទេ​ព្រោះ​ពេលកំណត់​របស់​ព្រះអង្គ​ពុំ​ទាន់​បាន​មក​ដល់​នៅ​ឡើយ។​៣១  ក្នុងចំណោមបណ្តាជន​មានមនុស្ស​ជាច្រើនបានជឿលើព្រះយេស៊ូ​គេពោលថា៖​«ពេលព្រះគ្រីស្តយាងមក​‌តើព្រះអង្គនឹងសំដែង​ទីសំគាល់ច្រើនជាងលោកនេះឬ?»។​ គេចាត់កងរក្សាព្រះវិហារអោយមកចាប់ព្រះយេស៊ូ ៣២  ពួក​ខាង​គណៈ​ផារីស៉ី*​បាន​ដឹង​សេចក្តី​ទាំង​អស់​ដែលបណ្តាជនខ្សឹបខ្សៀវគ្នាអំពីព្រះយេស៊ូ។​ពេលនោះ​ពួកនាយកបូជាចារ្យ*​និង​ពួកខាង​គណៈផារីស៉ី​‌ក៏ចាត់កងរក្សាព្រះវិហារ*​អោយមក​ចាប់ព្រះអង្គ។‌​៣៣  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖​«ខ្ញុំនៅជាមួយអ្នករាល់គ្នា​តែមួយរយៈពេលដ៏ខ្លី​ទៀតប៉ុណ្ណោះ​បន្ទាប់មក​ខ្ញុំនឹងទៅឯព្រះអង្គដែល​បានចាត់ខ្ញុំអោយមកនោះវិញហើយ។​៣៤  អ្នក​រាល់គ្នានឹងតាមរកខ្ញុំ​តែរកមិនឃើញទេ​ដ្បិត​អ្នករាល់គ្នាពុំអាចទៅកន្លែងដែលខ្ញុំនៅនោះ​បាន​ឡើយ»។​៣៥  ជនជាតិយូដាសួរគ្នាថា៖​«តើគាត់​បំរុងទៅណា​បានជាយើងពុំអាចនឹងរកគាត់ឃើញ​ដូច្នេះ?​តើគាត់គិតទៅនៅជាមួយជនជាតិយូដា​ដែលខ្ចាត់ខ្ចាយក្នុងចំណោមជនជាតិក្រិក​ហើយ​បង្រៀនពួកក្រិកឬ?​៣៦‌គាត់មានប្រសាសន៍ថា​"អ្នករាល់គ្នានឹងតាមរកខ្ញុំ​តែរកមិនឃើញទេ​ដ្បិតអ្នករាល់គ្នា​ពុំអាច​ទៅ​កន្លែង​ដែល​ខ្ញុំ​នៅ​នោះ​បាន​ឡើយ​" តើមានន័យដូចម្តេច​?»។​ ទន្លេដែលមានទឹកផ្តល់ជីវិត ៣៧  នៅថ្ងៃបញ្ចប់ពិធីបុណ្យ​ជាថ្ងៃឱឡារិកបំផុត​ព្រះយេស៊ូឈរនៅមុខបណ្តាជន​បន្លឺព្រះសូរសៀង​យ៉ាងខ្លាំងថា៖​«អ្នកណាស្រេកទឹក​សុំអញ្ជើញមក​រកខ្ញុំ​ហើយពិសាចុះ។​៣៨‌អ្នកណាជឿលើខ្ញុំ​នឹង​មានទន្លេបង្ហូរទឹកផ្តល់ជីវិត​ចេញពីអ្នកនោះមក​ដូចមានចែងទុកក្នុងគម្ពីរមកស្រាប់»។​៣៩  ព្រះ​អង្គមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ​សំដៅទៅលើព្រះវិញ្ញាណ​ដែលអស់អ្នកជឿលើព្រះអង្គនឹងត្រូវទទួល​ដ្បិត​ពេលនោះ​ព្រះជាម្ចាស់ពុំទាន់បានប្រទានព្រះ​វិញ្ញាណមកទេ​ពីព្រោះព្រះយេស៊ូពុំទាន់សំដែង​សិរីរុងរឿងលនៅឡើយ។​ បណ្តាជនខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីព្រះយេស៊ូ ៤០  ក្រោយ​ពី​បាន​ឮ​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​អង្គ​ហើយ​‌ក្នុងចំណោមបណ្តាជន​‌​មានអ្នកខ្លះពោល​ថា៖​«លោកនេះពិតជាព្យាការី*ដែលយើងរង់ចាំ​នោះមែន!»វ។​៤១  អ្នកខ្លះទៀតពោលថា៖​«លោកនេះជាព្រះគ្រីស្ត*»។‌​ប៉ុន្តែ​មានអ្នកផ្សេង​ទៀតពោលជំទាស់ថា៖​«ព្រះគ្រីស្តមិនមែនមកពី​ស្រុកកាលីឡេទេ‌‌​‌៤២  ដ្បិតមានចែងទុកក្នុងគម្ពីរ​ថា  ​"ព្រះគ្រីស្តជាព្រះរាជវង្សរបស់ព្រះបាទដាវីឌ​ហើយព្រះអង្គនឹងយាងមកពីភូមិបេថ្លេហិម​‌‌ជាភូមិ​កំណើតរបស់ព្រះបាទដាវីឌ"ស»។​៤៣  បណ្តាជន​ក៏បាក់បែកគ្នា​ព្រោះតែព្រះអង្គ។​‌‌‌​៤៤  ក្នុងចំណោម​បណ្តាជន​‌​មានអ្នកខ្លះចង់ចាប់ព្រះអង្គ‌​‌ប៉ុន្តែ​គ្មាន​នរណាហ៊ានចាប់ព្រះអង្គឡើយ។ពួកអ្នកធំមិនជឿលើព្រះអង្គ ‌‌៤៥  កងរក្សា​ព្រះវិហារ*​វិល​ទៅ​ជួប​ពួកនាយក​បូជាចារ្យ*​និង​‌ពួកខាងគណៈផារីស៉ី*វិញ​លោក​ទាំងនោះសួរពួកគេថា៖​«ហេតុដូចម្តេចបានជា​អ្នករាល់គ្នាមិនចាប់គាត់នាំយកមក?»។​៤៦  កង​រក្សាព្រះវិហារឆ្លើយថា៖​«ពុំដែលមាននរណា​និយាយដូចលោកនោះឡើយ»។​៤៧  ពួកខាង​គណៈផារីស៉ីពោលទៅគេវិញថា៖​«អ្នករាល់គ្នា​ចាញ់បោកអ្នកនោះដែរឬ!​‌៤៨  ក្នុងចំណោមអ្នក​ដឹកនាំ​និង​ក្នុងចំណោមពួកខាងគណៈផារីស៉ី​គ្មាន​នរណាជឿលើអ្នកនោះសោះ​‌៤៩  មានតែបណ្តាជន​ដែលមិនស្គាល់គម្ពីរវិន័យទេ​ដែលជឿ។​ពួកនោះ​សុទ្ធតែត្រូវបណ្តាសា!»។​៥០  ក្នុងចំណោមពួកខាង​គណៈផារីស៉ី​មានបុរសម្នាក់ឈ្មោះ​‌នីកូដេម​‌​ជា​អ្នកដែលបានទៅគាល់ព្រះយេស៊ូកាលពីមុន​‌​មាន​ប្រសាសន៍ថា៖​‌​៥១‌«តាមវិន័យរបស់យើង​យើង​មិនអាចដាក់ទោសនរណាម្នាក់បានឡើយ​‌ដរាប​ណាមិនទាន់បានឮពាក្យរបស់គេ​ហើយមិនបានដឹង​អំពីកិច្ចការដែលគេបានប្រព្រឹត្ត​សិនទេនោះ»​។​៥២  ពួកគេតបទៅលោកវិញថា៖​«តើលោកជា​ពួកកាលីឡេដែរឬ?​សុំលោកពិនិត្យពិច័យគម្ពីរ​មើល៍‌‌​គ្មានព្យាការី*ណាម្នាក់កើតមកពីស្រុក​កាលីឡេឡើយ»។​ �៥៣‌  បន្ទាប់​មក​ម្នាក់ៗ​ក៏​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​រៀងៗ​ខ្លួនវិញ។​ស្ត្រីម្នាក់ប្រព្រឹត្តសហាយស្មន់

ជំពូកទី​៨[កែប្រែ]

១  ព្រះយេស៊ូយាងទៅភ្នំដើមអូលីវ ​២  លុះ​ ៨ ព្រលឹមឡើង​‌ព្រះអង្គវិលត្រឡប់ទៅព្រះ​វិហារជាថ្មីម្តងទៀត​‌​ប្រជាជនទាំងមូលនាំគ្នាមក​គាល់ព្រះអង្គ‌​ព្រះអង្គក៏គង់បង្រៀនពួកគេ​។​៣  ពេលនោះ​ពួកបណ្ឌិតខាងវិន័យ*​និង​ពួកខាង​គណៈផារីស៉ី*នាំស្ត្រីម្នាក់​ដែលគេទាន់កំពុងតែរួម​សហាយស្មន់។​គេយកនាងនោះមកដាក់កណ្តាល​ចំណោមប្រជុំជន​៤  ហើយទូលព្រះយេស៊ូថា៖​«លោកគ្រូ​យើងចាប់ស្ត្រីនេះបាន​ក្នុងពេលកំពុង​រួមសហាយស្មន់។​៥‌ក្នុងគម្ពីរ​លោកម៉ូសេបាន​បង្គាប់អោយយើងយកដុំថ្ម​គប់ស្ត្រីប្រភេទនេះ​សម្លាប់ចោល។‌​ចុះលោកគ្រូវិញ​‌តើលោកគ្រូគិត​យ៉ាងណា?»។​៦  ពួកគេទូលដូច្នេះ​ដោយមាន​បំណងរកលេសចោទប្រកាន់ព្រះអង្គ។​ប៉ុន្តែ​ព្រះ​យេស៊ូឱនព្រះកាយចុះ‌​ហើយយកព្រះអង្គុលីគូស​វាសលើដី។​៧  ដោយពួកគេចេះតែសួរព្រះអង្គ​ខ្លាំងពេក​ព្រះអង្គងើបព្រះភ័ក្ត្រឡើង​មានព្រះ​បន្ទូលទៅគេថា៖​«ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា​សុំ​អោយអ្នកដែលគ្មានបាបសោះ​យកដុំថ្មគប់នាង​មុនគេទៅ!»។​‌៨  បន្ទាប់មក‌​ព្រះអង្គឈ្ងោកព្រះ​ភ័ក្ត្រចុះ​ហើយគូសវាសលើដីសាជាថ្មី។​៩  ពួកគេ​បានឮព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គដូច្នេះហ​ក៏នាំគ្នាដក​ខ្លួនថយម្នាក់ម្តងៗ​‌​ចាប់ផ្តើមពីអ្នកមានវ័យចាស់​ជាងគេទៅ​‌​នៅសល់តែព្រះយេស៊ូ​និង​ស្ត្រីនោះ​ប៉ុណ្ណោះ។​១០  ពេលនោះ​‌ព្រះយេស៊ូងើបព្រះភ័ក្ត្រ​ឡើង​‌មានព្រះបន្ទូលទៅនាងថា៖​«នាងអើយ​ពួក​គេទៅណាអស់ហើយ​គ្មាននរណាដាក់ទោសនាង​ទេឬ?»។‌​១១  នាងទូលព្រះអង្គថា៖​«គ្មានទេ​លោកម្ចាស់!»។​‌ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅ​នាងថា៖​«ខ្ញុំក៏មិនដាក់ទោសនាងដែរ​សុំអញ្ជើញ​ទៅចុះ​តែពីពេលនេះតទៅ​កុំប្រព្រឹត្តអំពើបាប​ទៀត​ឡើយ»។� ព្រះយេស៊ូជាពន្លឺពិភពលោក ១២  ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​បណ្តាជន​សាជាថ្មីថា៖​«ខ្ញុំជាពន្លឺបំភ្លឺពិភពលោក​អ្នកណា​មកតាមខ្ញុំ​‌អ្នកនោះនឹងមិនដើរក្នុងសេចក្តីងងឹត​ឡើយ​គឺគេមានពន្លឺនាំគេទៅកាន់ជីវិត»។​១៣  ពួក​ខាងគណៈផារីស៉ី*ទូលព្រះអង្គថា៖​‌​«លោកធ្វើជា​បន្ទាល់អោយខ្លួនលោកផ្ទាល់​សក្ខីភាពរបស់លោក​មិនពិតទេ»។​១៤  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលតប​ទៅគេថា៖​«ទោះបីខ្ញុំធ្វើជាបន្ទាល់អោយខ្លួនខ្ញុំ​ផ្ទាល់ក៏ដោយ​ក៏សក្ខីភាពរបស់ខ្ញុំនៅតែពិតដែរ​ដ្បិតខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំមកពីណា​ហើយទៅណាផង។​‌រីឯ​អ្នករាល់គ្នាវិញ​អ្នករាល់គ្នាពុំដឹងថា​ខ្ញុំមកពីណា​ហើយទៅណាឡើយ។​‌១៥  អ្នករាល់គ្នាវិនិច្ឆ័យ​តាម​របៀបលោកីយ៍។​រីឯខ្ញុំវិញ​ខ្ញុំមិនវិនិច្ឆ័យទោស​នរណាទេ​១៦​ប្រសិនបើខ្ញុំវិនិច្ឆ័យទោស​ការវិនិច្ឆ័យ​របស់ខ្ញុំក៏ស្របតាមសេចក្តីពិតដែរ​ព្រោះខ្ញុំមិន​វិនិច្ឆ័យតែម្នាក់ខ្ញុំឡើយ​‌គឺមានព្រះបិតាដែលបាន​ចាត់ខ្ញុំអោយមក​វិនិច្ឆ័យជាមួយខ្ញុំ។​១៧‌ក្នុង​វិន័យរបស់អ្នករាល់គ្នា​មានចែងទុកមកថា​បើ​មានពីរនាក់ធ្វើជាបន្ទាល់​‌ទើបសក្ខីភាពយកជាការ​បានឡ។​១៨‌ខ្ញុំនេះហើយជាបន្ទាល់​សំរាប់ខ្លួនខ្ញុំ​ផ្ទាល់ ​ហើយព្រះបិតាដែលបានចាត់ខ្ញុំអោយមក​ក៏ធ្វើជាបន្ទាល់អោយខ្ញុំដែរ»។ ១៩  ពួកគេទូលសួរព្រះអង្គថា៖​«តើព្រះបិតា​របស់លោកនៅឯណា?»។​ព្រះយេស៊ូមានព្រះ​បន្ទូលតបទៅគេថា៖​«អ្នករាល់គ្នាមិនស្គាល់ខ្ញុំ​ហើយក៏មិនស្គាល់ព្រះបិតារបស់ខ្ញុំដែរ។​បើអ្នក​រាល់គ្នាស្គាល់ខ្ញុំ​‌‌‌អ្នករាល់គ្នាមុខជាស្គាល់ព្រះបិតា​របស់ខ្ញុំមិនខាន»។​ ២០  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទាំងនេះ​‌កាល​ព្រះអង្គបង្រៀនបណ្តាជនក្នុងព្រះវិហារ*​ត្រង់​កន្លែងដាក់ហិបប្រាក់តង្វាយ​‌ប៉ុន្តែ​គ្មាននរណាចាប់​ព្រះអង្គទេ​‌ព្រោះពេលកំណត់របស់ព្រះអង្គមិន​ទាន់មកដល់នៅឡើយ។ ឋានៈរបស់បុត្រមនុស្ស ២១  ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គេ​ទៀត​ថា៖​«ខ្ញុំនឹងចាកចេញទៅ​‌ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងតាម​រកខ្ញុំ តែអ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវស្លាប់​ទាំងមានបាប​ជាប់ក្នុងខ្លួនអ។​ទីណាខ្ញុំទៅ​ទីនោះ​អ្នករាល់គ្នា​ពុំអាចនឹងទៅបានឡើយ»។​២២  ជនជាតិយូដា​និយាយគ្នាថា៖​«តើលោកនឹងសម្លាប់ខ្លួនឬ​បាន​ជាលោកពោលថា​‌"ទីណាខ្ញុំទៅ​‌​ទីនោះអ្នករាល់​គ្នាពុំអាចនឹងទៅបាន"​ដូច្នេះ?»។​‌​២៣  ព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«អ្នករាល់គ្នាមាន​កំណើតនៅស្ថាននេះ​រីឯខ្ញុំវិញ​ខ្ញុំមានកំណើតមក​ពីស្ថានលើ។​អ្នករាល់គ្នាមានកំណើតពីលោកីយ៍​នេះ​រីឯខ្ញុំវិញ​ខ្ញុំពុំមែនមានកំណើតពីលោកីយ៍នេះ​ឡើយ។ ​២៤  ហេតុនេះហើយបានជាខ្ញុំប្រាប់អ្នក​រាល់គ្នាថា​អ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវស្លាប់​ទាំងមានបាប​ជាប់ក្នុងខ្លួន។​‌បើអ្នករាល់គ្នាមិនព្រមទទួលស្គាល់​ឋានៈរបស់ខ្ញុំក‌ទេ​អ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវស្លាប់​ទាំង​មានបាបជាប់ក្នុងខ្លួនជាមិនខាន»។​២៥  គេទូល​សួរព្រះអង្គថា៖​«តើលោកមានឋានៈអ្វី?»​ព្រះ​យេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«ខ្ញុំបានប្រាប់​អ្នករាល់គ្នាតាំងពីដើមដំបូងមកម៉្លេះ។​២៦  ខ្ញុំមាន​សេចក្តីជាច្រើន​ដែលត្រូវនិយាយអំពីអ្នករាល់គ្នា‌​ព្រមទាំងវិនិច្ឆ័យទោសអ្នករាល់គ្នាផង។​ប៉ុន្តែ​ព្រះអង្គដែលបានចាត់ខ្ញុំអោយមក​ទ្រង់សំដែង​សេចក្តីពិត​ហើយអ្វីៗដែលខ្ញុំបានឮពីព្រះអង្គ​ខ្ញុំក៏​យកមកថ្លែងប្រាប់មនុស្សលោកដែរ»។​២៧  អ្នក​ទាំង​នោះ​មិន​យល់​ថា​ព្រះអង្គ​កំពុង​តែ​មាន​ព្រះ​បន្ទូលអំពីព្រះបិតាប្រាប់គេឡើយ។​២៨‌ព្រះយេស៊ូ​មានព្រះបន្ទូលទៅគេទៀតថា៖​«កាលណាអ្នក​រាល់គ្នាលើកបុត្រមនុស្សឡើងខ​អ្នករាល់គ្នាមុខជា​នឹងស្គាល់ឋានៈរបស់ខ្ញុំខខពុំខាន‌​ហើយអ្នករាល់គ្នា​នឹងដឹងថា​ខ្ញុំមិនធ្វើការអ្វីមួយ​ដោយសំអាងលើខ្លួន​ខ្ញុំផ្ទាល់ឡើយ​គឺខ្ញុំថ្លែងតែសេចក្តីណាដែលព្រះបិតា​មានព្រះបន្ទូលប្រាប់មកខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ។​២៩  ព្រះអង្គ​ដែលចាត់ខ្ញុំអោយមក​‌ទ្រង់គង់នៅជាមួយខ្ញុំព្រះ​អង្គមិនចោលខ្ញុំអោយនៅតែម្នាក់ឯងឡើយ​ដ្បិត​ខ្ញុំតែងប្រព្រឹត្តកិច្ចការណា​ដែលគាប់ព្រះហប្ញទ័យ​ព្រះអង្គជានិច្ច»។​‌៣០  ពេលព្រះយេស៊ូមានព្រះ​បន្ទូលដូច្នេះ​‌‌​មានមនុស្សជា​ច្រើនជឿលើព្រះអង្គ។​ អ្នកជា  និង  អ្នកងារ ៣១  ពេលនោះ​ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅ​កាន់ជនជាតិយូដា​ដែលបានជឿលើព្រះអង្គ​ថា៖​«ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាស្ថិតនៅជាប់នឹងពាក្យរបស់ខ្ញុំ​អ្នករាល់គ្នាពិតជាសាវ័ករបស់ខ្ញុំមែន។​៣២‌អ្នក​រាល់គ្នានឹងស្គាល់សេចក្តីពិត​ហើយសេចក្តីពិតនឹង​រំដោះអ្នករាល់គ្នាអោយមានសេរីភាព»។​៣៣  គេ​នាំគ្នាទូលព្រះអង្គថា៖​«យើងខ្ញុំជាកូនចៅលោក​អប្រាហាំ!​យើងខ្ញុំមិនដែលធ្វើខ្ញុំបំរើអ្នកណាឡើយ​ម្តេចក៏លោកគ្រូថា‌​"អ្នករាល់គ្នានឹងមានសេរីភាព"​ដូច្នេះ?»។​៣៤  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖​«ខ្ញុំ​សុំប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​អ្នកណា​ប្រព្រឹត្តអំពើបាប​អ្នកនោះជាខ្ញុំបំរើរបស់អំពើ​បាប។​៣៥  ធម្មតា​ខ្ញុំបំរើមិនដែលស្ថិតនៅក្នុងផ្ទះ​របស់ម្ចាស់ជាប់រហូតទេ​មានតែកូនរបស់ម្ចាស់​ប៉ុណ្ណោះ​ដែលស្ថិតនៅក្នុងផ្ទះជាប់រហូតតទៅ។​៣៦  ប្រសិនបើព្រះបុត្រារំដោះអ្នករាល់គ្នា​អ្នករាល់​គ្នាពិតជាមានសេរីភាព។​៣៧‌ខ្ញុំដឹងហើយថា‌​អ្នក​រាល់គ្នាជាកូនចៅរបស់លោកអប្រាហាំ​ក៏ប៉ុន្តែ​អ្នក​រាល់គ្នារកសម្លាប់ខ្ញុំ​ព្រោះពាក្យរបស់ខ្ញុំមិនស្ថិត​នៅក្នុងចិត្តអ្នករាល់គ្នាឡើយ។​ ៣៨‌ខ្ញុំនិយាយតែ​អំពីអ្វីៗដែលខ្ញុំបានឃើញនៅក្បែរព្រះបិតា​រីឯ​អ្នករាល់គ្នាវិញ​អ្នករាល់គ្នាធ្វើតាមសេចក្តីណា​ដែលអ្នករាល់គ្នាបានឮពីឪពុករបស់អ្នករាល់គ្នា»​។​៣៩  គេទូលព្រះអង្គថា៖​«ឪពុករបស់យើង​គឺ​លោកអប្រាហាំ»។​ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលតប​វិញថា៖​«បើអ្នករាល់គ្នាពិតជាកូនចៅលោក​អប្រាហាំមែន​អ្នករាល់គ្នាមុខជាធ្វើកិច្ចការ​ដូច​លោកអប្រាហាំធ្លាប់ធ្វើនោះមិនខាន​៤០  តែឥឡូវ​នេះ​អ្នករាល់គ្នារកសម្លាប់ខ្ញុំ​មកពីខ្ញុំនិយាយ​សេចក្តីពិត​ដែលខ្ញុំបានឮពីព្រះជាម្ចាស់​លោក​អប្រាហាំមិនបានប្រព្រឹត្តដូច្នេះទេ។​៤១  អ្នករាល់​គ្នា​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដែល​ឪពុក​អ្នករាល់គ្នា​ប្រព្រឹត្ត»​។​‌គេទូលព្រះអង្គថា៖​«យើងខ្ញុំជាកូនពេញច្បាប់​‌​យើងមានឪពុកតែមួយគត់​គឺព្រះជាម្ចាស់»។​៤២  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«ប្រសិន​បើព្រះជាម្ចាស់ពិតជាឪពុកអ្នករាល់គ្នាមែន​ម៉្លេះ​សមអ្នករាល់គ្នាស្រឡាញ់ខ្ញុំពុំខាន​ដ្បិតខ្ញុំចេញពី​ព្រះជាម្ចាស់មកទីនេះ។​ខ្ញុំមិនមែនមកដោយចិត្ត​ឯងឡើយ​‌គឺព្រះជាម្ចាស់បានចាត់ខ្ញុំអោយមក។​៤៣  ហេតុអ្វី​បាន​ជា​អ្នករាល់គ្នា​មិន​យល់​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំថ្លែងប្រាប់ដូច្នេះ?​គឺមកពីអ្នករាល់គ្នាមិនអាច​ស្តាប់ពាក្យរបស់ខ្ញុំបាន។​៤៤  អ្នករាល់គ្នាជាកូនចៅ​របស់មារសាតាំង*‌​ហើយអ្នករាល់គ្នាចង់ធ្វើតាម​ចំណង់ចិត្តឪពុកអ្នករាល់គ្នា។​តាំងពីដើមរៀង​មក វាបានសម្លាប់មនុស្ស​ហើយមិនកាន់តាម​សេចក្តីពិតទេ​ព្រោះគ្មានសេចក្តីពិតនៅក្នុងខ្លួន​វាសោះ។​ពេលវានិយាយកុហក​‌​នោះវានិយាយ​ចេញពីគំនិតវាផ្ទាល់​ព្រោះវាជាមេកុហក​ហើយ​ជាឪពុកនៃអ្នកកុហក។​៤៥  រីឯខ្ញុំវិញ​‌ខ្ញុំនិយាយ​សេចក្តីពិត‌​តែអ្នករាល់គ្នាមិនជឿខ្ញុំទេ។​៤៦‌ក្នុង​ចំណោមអ្នករាល់គ្នា‌​តើនរណាអាចចោទប្រកាន់​ថាខ្ញុំ​ប្រព្រឹត្តអំពើបាបបាន?​បើខ្ញុំនិយាយសេចក្តី​ពិត​‌ហេតុដូចម្តេចបានជាអ្នករាល់គ្នាមិនជឿខ្ញុំ?​៤៧  អ្នកណាកើតមកពីព្រះជាម្ចាស់​អ្នកនោះតែង​ស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។​រីឯអ្នករាល់គ្នា​វិញ ​អ្នករាល់គ្នាមិនមែនកើតមកពីព្រះជាម្ចាស់​ទេ​    បានជាអ្នករាល់គ្នាមិនស្តាប់ខ្ញុំដូច្នេះ»។ ព្រះយេស៊ូ  និង  លោកអប្រាហាំ ៤៨‌ជនជាតិយូដាទូលព្រះអង្គថា៖​«យើង​និយាយថា​លោកជាសាសន៍សាម៉ារី​‌​ហើយថាមាន​អារក្សចូលលោក​នោះ​ត្រូវមែន!»។​‌​៤៩‌ព្រះយេស៊ូ​មានព្រះបន្ទូលតបថា៖​«គ្មានអារក្សណាចូលខ្ញុំ​ឡើយ​តែខ្ញុំគោរពព្រះបិតារបស់ខ្ញុំ​‌​ហើយអ្នករាល់​គ្នាបែរជាបន្តុះបង្អាប់ខ្ញុំទៅវិញ។​៥០‌ខ្ញុំមិនរកសិរី​រុងរឿងសំរាប់ខ្លួនខ្ញុំឡើយ​គឺមានម្នាក់រកអោយខ្ញុំ‌​ហើយវិនិច្ឆ័យទៀតផង។​៥១‌ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយអ្នក​រាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​‌អ្នកណាកាន់តាមពាក្យរបស់ខ្ញុំ‌​អ្នកនោះនឹងមិនស្លាប់​សោះឡើយ»។​ ៥២  ជនជាតិយូដាទូលព្រះអង្គថា៖​‌«ឥឡូវនេះ​‌យើងដឹងច្បាស់ហើយថា‌‌​លោកពិតជាមានអារក្ស​ចូលមែន។​‌​លោកអប្រាហាំ​និង​ពួកព្យាការី*បាន​ទទួលមរណភាពទៅហើយ​រីឯលោកវិញ​លោក​ហ៊ានពោលថា​អ្នកណាកាន់តាមពាក្យលោក​‌អ្នក​នោះមិនស្លាប់សោះឡើយ។​៥៣  តើលោកមាន​ឋានៈធំជាងលោកអប្រាហាំជាបុព្វបុរសរបស់យើង​ដែលទទួលមរណភាពទៅហើយនោះឬ?​រីឯពួក​ព្យាការី​ក៏ទទួលមរណភាពទៅដែរ។​ចុះលោក​លោកតាំងខ្លួនជាអ្វី?»។​៥៤  ព្រះយេស៊ូមានព្រះ​បន្ទូលថា៖​«បើខ្ញុំលើកតម្កើងខ្លួនខ្ញុំ​‌សិរីរុងរឿង​របស់ខ្ញុំគ្មានតម្លៃអ្វីទាល់តែសោះ​គឺព្រះបិតារបស់​ខ្ញុំទេតើដែលលើកតម្កើងខ្ញុំ‌​ព្រះអង្គនោះហើយ​ដែលអ្នករាល់គ្នាថាជា​"ព្រះរបស់យើង"។​៥៥  អ្នក​រាល់គ្នាមិនស្គាល់ព្រះអង្គទេ​រីឯខ្ញុំ​ខ្ញុំស្គាល់ព្រះអង្គ​ប្រសិនបើខ្ញុំថា​ខ្ញុំមិនស្គាល់ព្រះអង្គទេ​‌ខ្ញុំមុខជា​និយាយកុហកដូចអ្នករាល់គ្នាដែរ។​ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំស្គាល់​ព្រះអង្គ​ហើយកាន់តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ​ថែមទៀតផង។​៥៦‌លោកអប្រាហាំជាឪពុករបស់​អ្នករាល់គ្នាមានចិត្តត្រេកអរពន់ប្រមាណ​ដោយ​សង្ឃឹមថានឹងឃើញខ្ញុំមកដល់។​លោកក៏បាន​ឃើញមែន​ហើយត្រេកអរសប្បាយ»។‌​៥៧  ជន​ជាតិយូដាពោលថា៖​«លោកមានអាយុមិនទាន់​ទាំងបានហាសិបឆ្នាំផង​ម្តេចក៏ថាបានឃើញលោក​អប្រាហាំដូច្នេះ?»។​៥៨‌ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​ថា៖​«ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​មុនលោកអប្រាហាំកើតមក​‌ខ្ញុំមានជីវិតគរួចស្រេច​ទៅហើយ»។​៥៩  ពួកគេក៏រើសដុំថ្មបំរុងនឹងគប់​សម្លាប់ព្រះអង្គ​‌​ប៉ុន្តែ​ព្រះយេស៊ូភៀសព្រះអង្គ​ចេញពីព្រះវិហារ*​បាត់ទៅ។​ ព្រះយេស៊ូប្រោសមនុស្សខ្វាក់ពីកំណើតម្នាក់​អោយបានជា

ជំពូកទី​៩[កែប្រែ]

១  ព្រះយេស៊ូយាងតាមផ្លូវ​ទ្រង់ទតឃើញ​ ៩ មនុស្សម្នាក់​ខ្វាក់តាំងពីកំណើត។​២‌ពួក​សាវ័កទូលសួរព្រះអង្គថា៖‌​«ព្រះគ្រូ​‌បុរសនេះ​កើតមកខ្វាក់ដូច្នេះ​‌តើបណ្តាលមកពីបាបរបស់​នរណា?​បាបរបស់គាត់ផ្ទាល់‌​ឬ​បាបរបស់ឪពុក​ម្តាយគាត់?»។​៣  ព្រះយេស៊ូមាន​ព្រះបន្ទូលតប​ថា៖​«គាត់ខ្វាក់​មិនមែនមកពីបាបរបស់ឪពុក​ម្តាយគាត់​ឬ​បាបរបស់គាត់ទេ​  គាត់ខ្វាក់ដូច្នេះ​ដើម្បី​អោយ​ព្រះជាម្ចាស់​បង្ហាញ​កិច្ចការ​របស់​ព្រះ​អង្គនៅក្នុងគាត់។​៤  យើងត្រូវធ្វើកិច្ចការរបស់​ព្រះអង្គដែលបានចាត់ខ្ញុំអោយមក​ទាន់នៅភ្លឺនៅ​ឡើយ​ដ្បិតដល់ពេលយប់​គ្មាននរណាអាចធ្វើ​ការបានឡើយ។​៥  ពេលខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងពិភពលោក​នេះ‌    ខ្ញុំជាពន្លឺបំភ្លឺពិភពលោក»។​៦  កាលព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ​ព្រះអង្គស្តោះទឹកព្រះ​ឱស្ឋទៅលើដី​‌ធ្វើភក់លាបភ្នែកមនុស្សខ្វាក់នោះ​៧  រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖​«សុំអញ្ជើញ​ទៅលុបមុខនៅស្រះស៉ីឡោមឃចុះ»​(ពាក្យ​"ស៉ីឡោម"នេះមានន័យថា​អ្នកដែលគេចាត់អោយ​ទៅ)។​គាត់ក៏ចេញទៅលុបមុខ​ពេលត្រឡប់​មកវិញ​គាត់មើលឃើញ។​៨  អ្នកជិតខាង​‌និង​‌អស់អ្នកដែលធ្លាប់ឃើញគាត់សុំទានកាលពីមុន​នាំ​គ្នាពោលថា៖  ​«បុរសនេះជាអ្នកដែលតែងអង្គុយ​សុំទានទេតើ!»។​៩  អ្នកខ្លះពោលថា៖‌​«គាត់​មែន!»។​ខ្លះទៀតថា៖​«មិនមែនទេ​‌អ្នកនេះ​មានមុខដូចគាត់!»។​រីឯបុរសនោះវិញ​គាត់​ពោលថា៖​‌«គឺខ្ញុំហ្នឹងហើយ!»។​១០  គេក៏នាំគ្នា​សួរគាត់ថា៖​«ម្តេចបានជាភ្នែកអ្នកភ្លឺដូច្នេះ?»។​១១  គាត់ឆ្លើយថា៖​«មានលោកម្នាក់ឈ្មោះយេស៊ូ​បានធ្វើភក់យកមកលាបភ្នែកខ្ញុំ​ហើយប្រាប់ខ្ញុំថា​"សុំអញ្ជើញទៅលុបមុខនៅស្រះស៉ីឡោមចុះ!"​ខ្ញុំ​ក៏ទៅលុបមុខ​ហើយខ្ញុំមើលឃើញ»។​១២  គេសួរ​គាត់ថា៖​«លោកនោះនៅឯណា?»។​គាត់ឆ្លើយ​ថា៖​«ខ្ញុំ​មិនដឹងទេ!»។ ពួកផារីស៉ីសួរចម្លើយអ្នកខ្វាក់ពីមុន ១៣  គេនាំអ្នកដែលខ្វាក់ពីមុននោះ​ទៅជួបពួក​ខាងគណៈផារីស៉ី*។​១៤  ថ្ងៃដែលព្រះយេស៊ូធ្វើភក់​និង​ប្រោសអ្នកខ្វាក់អោយបានភ្លឺនោះ‌ជាថ្ងៃសប្ប័ទ​១៥  ហេតុនេះ​ហើយ​បានជា​ពួកខាងគណៈ​ផារីស៉ី​នាំ​គ្នាសួរម្តងទៀត​អំពីហេតុការណ៍ដែលធ្វើអោយ​ភ្នែកគាត់ភ្លឺ។​គាត់ឆ្លើយថា៖​«លោកបានយក​ភក់ដាក់ពីលើភ្នែកខ្ញុំ​‌​ខ្ញុំទៅលុបមុខ​ហើយក៏​មើលឃើញ»។​១៦  ពួកខាងគណៈផារីស៉ីខ្លះពោល​ថា៖​«អ្នកនោះមិនមែនមកពីព្រះជាម្ចាស់ទេ​‌ដ្បិត​គាត់ពុំគោរពវិន័យ*សំរាប់ថ្ងៃឈប់សំរាក»។​ខ្លះ​ទៀតពោលថា៖‌​«តើមនុស្សបាបអាចធ្វើទីសំគាល់​ដូចម្តេចបាន?»​ពួកគេក៏បាក់បែកគ្នា។​១៧  គេ​សួរអ្នកដែលខ្វាក់ពីមុននោះម្តងទៀតថា៖​«ចុះ​អ្នកវិញ​តើអ្នកថាលោកដែលធ្វើអោយអ្នកបាន​ភ្លឺនោះជានរណា?»។​គាត់ឆ្លើយថា៖​«លោក​ពិតជាព្យាការី*មែន!»។​១៨  ប៉ុន្តែ​ជនជាតិយូដា​នៅតែមិនជឿថា​កាលពីមុនបុរសនេះខ្វាក់​ហើយ​ឥឡូវបានមើលឃើញនោះឡើយ​ទាល់តែហៅ​ឪពុកម្តាយគាត់មកសួរសិន។​១៩  គេសួរទៅឪពុក​ម្តាយគាត់ថា៖​«អ្នកនេះពិតជាកូនរបស់អ្នក​ដែល​អ្នកថាខ្វាក់ពីកំណើតមែនឬ​ចុះឥឡូវម្តេចក៏ភ្នែក​គាត់ភ្លឺ?»។​២០  ឪពុកម្តាយគាត់ឆ្លើយថា៖‌​«យើង​ខ្ញុំដឹងថាវាពិតជាកូនរបស់យើងខ្ញុំមែន​ហើយកើត​មកខ្វាក់!។​២១  ត្រង់ឯភ្នែកវាបានភ្លឺដោយហេតុ​យ៉ាងណាៗនោះ​យើងខ្ញុំមិនដឹងទេ​ហើយនរណា​បានធ្វើអោយភ្នែកវាភ្លឺនោះ​ក៏យើងមិនដឹងដែរ!។​សូមអស់លោកសួរវាទៅ​វាធំហើយ​វាឆ្លើយខ្លួន​ឯងបាន»។​២២  ឪពុកម្តាយគាត់និយាយដូច្នេះមក​ពីខ្លាចជនជាតិយូដា​‌ព្រោះជនជាតិយូដារួមគំនិត​គ្នា​បណ្តេញអស់អ្នកដែលទទួលស្គាល់ថាព្រះយេស៊ូ​ជា​ព្រះ​គ្រីស្ត*​ចេញ​ពី​សាលា​ប្រជុំ*​របស់​គេ។​២៣  ហេតុនេះហើយបានជាគាត់ពោលថា​"វាធំ​ហើយ សូមសួរវាទៅ!"។​ ២៤  ពួកខាងគណៈផារីស៉ី*បានហៅបុរស​ដែល​ខ្វាក់ពីមុននោះ​មកសួរជាលើកទីពីរ។​គេពោល​ទៅគាត់ថា៖​«ត្រូវនិយាយការពិតនៅចំពោះ​ព្រះភ័ក្ត្រព្រះជាម្ចាស់!​យើងដឹងថា​អ្នកនោះពិត​ជាមនុស្សបាបមែន!»។​២៥  បុរសនោះតបថា៖​«លោកនោះ​ជាមនុស្សបាប​ឬ​យ៉ាងណានោះ​‌‌ខ្ញុំ​មិនដឹងទេ​ខ្ញុំដឹងតែម៉្យាង​គឺពីមុនខ្ញុំខ្វាក់​ឥឡូវ​នេះ ខ្ញុំមើលឃើញ»។​២៦  ពួកគេសួរគាត់ថា៖​‌«តើអ្នកនោះបានធ្វើអ្វីដល់អ្នក?​គាត់បានធ្វើ​អោយភ្នែកអ្នកភ្លឺ​ដោយវិធីណា?»។​២៧  គាត់​ឆ្លើយទៅគេវិញថា៖​«ខ្ញុំបានជំរាបអស់លោករួច​មកហើយ​តែអស់លោកពុំស្តាប់ខ្ញុំទេ។​‌​ហេតុដូច​ម្តេច​បាន​ជា​អស់លោក​ចង់​អោយ​ខ្ញុំ​និយាយ​ម្តង​ទៀតដូច្នេះ?​ប្រហែលអស់លោកចង់ធ្វើជាសិស្ស​របស់លោកនោះដែរហើយមើលទៅ!»។​២៨  ពួក​ខាងគណៈផារីស៉ីក៏ជេរប្រមាថគាត់ថា៖​«ឯងទេ​តើជាសិស្សរបស់គាត់!​‌រីឯយើងវិញ‌​យើងជា​សិស្សរបស់លោកម៉ូសេ!។​២៩  យើងដឹងថាព្រះ​ជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​លោកម៉ូសេ​មែន។​រីឯអ្នកនោះវិញ​យើងមិនដឹងថាគាត់មកពីណា​ទេ!»។​៣០  បុរសនោះនិយាយតបទៅគេថា៖​«លោកនោះបានធ្វើអោយភ្នែកខ្ញុំភ្លឺ​តែអស់លោក​មិនដឹងថា​គាត់មកពីណាដូច្នេះ​គួរអោយឆ្ងល់​ណាស់។​‌៣១  យើងដឹងស្រាប់ហើយថា ​ព្រះជា​ម្ចាស់មិនស្តាប់ពាក្យរបស់មនុស្សបាបទេ​ព្រះអង្គ​ស្តាប់​តែ​ពាក្យ​របស់​អ្នក​គោរព​ប្រណិប័តន៍​ព្រះអង្គ​និង​ប្រព្រឹត្តតាមព្រះហប្ញទ័យព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ។​៣២  តាំងពីដើមរៀងមក​យើងមិនដែលឮថាមាន​នរណា​ធ្វើអោយភ្នែកមនុស្សខ្វាក់ពីកំណើតបានភ្លឺ​នោះឡើយ។​៣៣  ប្រសិនបើលោកនោះមិនមកពី​ព្រះជាម្ចាស់ទេ​លោកមិនអាចធ្វើការអ្វីបានទាល់​តែសោះ»។​ ៣៤  ពួកគេនាំ​គ្នាពោលទៅគាត់ថា៖​«ឯងជាមនុស្សជាប់បាបពេញខ្លួន​តាំងពីកំណើត​មក​ហើយឯងហ៊ានប្រដៅយើងទៀត!»។​គេក៏​បណ្តេញគាត់ចេញទៅខាងក្រៅ។​ ​៣៥  ព្រះយេស៊ូជ្រាបថា​គេបានបណ្តេញគាត់​‌កាលព្រះអង្គជួបគាត់​‌ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរថា៖​«តើអ្នកជឿលើបុត្រមនុស្ស*ឬទេ?»។​‌៣៦‌គាត់​ទូលព្រះអង្គថា៖​‌«លោកម្ចាស់អើយ​‌តើនរណា​ជាបុត្រមនុស្ស​សូមប្រាប់ខ្ញុំអោយដឹងផង​ដើម្បី​អោយខ្ញុំជឿលើព្រះអង្គ»។​៣៧  ព្រះយេស៊ូមាន​ព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖​«អ្នកឃើញលោកស្រាប់​‌គឺអ្នកដែលកំពុងតែ​និយាយ​ជាមួយ​អ្នក​ហ្នឹងហើយ​ជាបុត្រមនុស្ស»។​៣៨‌គាត់ទូលព្រះយេស៊ូថា៖​«បពិត្រព្រះអម្ចាស់!​‌‌ទូលបង្គំជឿលើព្រះអង្គ​ហើយ»។ គាត់ក៏​ក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ។​ ៣៩បន្ទាប់មក​ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖​«ខ្ញុំ​មកក្នុងពិភពលោកនេះ​ដើម្បីវិនិច្ឆ័យចិត្តមនុស្ស​‌គឺអោយមនុស្សខ្វាក់មើលឃើញ​‌ហើយអោយ​មនុស្សមើលឃើញ​ត្រឡប់ទៅជាខ្វាក់វិញ»​។​៤០  ពួកខាងគណៈផារីស៉ីខ្លះដែលនៅទីនោះ​ជាមួយ​ព្រះអង្គ​បានឮដូច្នេះ​‌ក៏ទូលព្រះអង្គថា៖​«ប្រហែល​ជាលោកចង់ថា​យើងខ្ញុំនេះ​ជាមនុស្សខ្វាក់ដែរ​ហើយមើលទៅ!»។​៤១  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​ឆ្លើយទៅគេវិញថា៖​«ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាខ្វាក់​មែន​អ្នករាល់គ្នាគ្មានបាបទេ។​ផ្ទុយទៅវិញ​មក​ពីអ្នករាល់គ្នាថាខ្លួនមើលឃើញដូច្នេះហើយ ​បាន​ជាអ្នករាល់គ្នានៅតែជាប់បាបរហូត»។​ ព្រះយេស៊ូជាអ្នកគង្វាលដ៏ល្អ

ជំពូកទី​១០[កែប្រែ]

១  «ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹង ១០ ច្បាស់ថា​អ្នកណាមិនចូលក្នុង​ក្រោលចៀមតាមទ្វារ​តែផ្លោះចូលតាមកន្លែង​ផ្សេង​អ្នកនោះជាចោរលួចចោរប្លន់។​‌​២  រីឯអ្នក​ដែលចូលតាមទ្វារ‌​ពិតជាអ្នកគង្វាលរបស់ចៀម។​៣  ឆ្មំា​ទ្វារបើកទ្វារអោយគាត់ចូល​‌ហើយចៀមទាំង​ប៉ុន្មានស្តាប់សំឡេងគាត់។​‌​គាត់ហៅចៀមផ្ទាល់​របស់គាត់តាមឈ្មោះរបស់វារៀងៗខ្លួន​រួចនាំ​ចេញទៅខាងក្រៅ។​‌៤  លុះគាត់បញ្ចេញចៀម​ចេញពីក្រោលអស់ហើយ​‌គាត់ដើរនាំមុខវា​ហើយ​វាដើរតាមក្រោយគាត់​‌‌ពីព្រោះវាស្គាល់សំឡេង​របស់គាត់។​៥  ចៀមទាំងនោះមិនដើរតាមអ្នក​ដទៃជាដាច់ខាត​ផ្ទុយទៅវិញ​វារត់គេចចេញ​ឆ្ងាយពីគេ​ព្រោះវាមិនស្គាល់សំឡេងរបស់អ្នកដទៃ​ឡើយ»។​ ៦  ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ជា្រ​បស្នា​នេះ​អោយ​គេស្តាប់​‌ប៉ុន្តែ​គេពុំបានយល់ថាព្រះអង្គមានព្រះ​បន្ទូលអំពីរឿងអ្វីឡើយ។​ ‌៧  ព្រះ​យេស៊ូ​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ទៅ​គេ​ទៀត​ថា៖​«ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថា​ខ្ញុំហ្នឹង​ហើយជាទ្វារ‌​សំរាប់អោយចៀមចេញចូល។​៨  អ្នកដែលមកមុនខ្ញុំទាំងប៉ុន្មាន​‌សុទ្ធតែជាចោរ​លួចចោរប្លន់ទាំងអស់​ចៀមមិនបានស្តាប់សំឡេង​អ្នកទាំងនោះឡើយ។​៩  ខ្ញុំហ្នឹងហើយជាទ្វារ អ្នក​ណាចូលតាមខ្ញុំ​ព្រះជាម្ចាស់នឹងសង្គ្រោះអ្នកនោះ​អ្នកនោះនឹងចេញចូល​‌ព្រមទាំងរកឃើញចំណី​អាហារង​ថែមទៀតផង។​‌១០  ចោរវាមក​គិតតែ​ពីលួចប្លន់​គិតតែពីសម្លាប់​និង​បំផ្លាញប៉ុណ្ណោះ។​រីឯខ្ញុំវិញ​ខ្ញុំមក‌​ដើម្បីអោយមនុស្សលោកមាន​ជីវិត ‌ហើយអោយគេមានជីវិត​ពេញបរិបូណ៌។​ ១១  ខ្ញុំហ្នឹងហើយជាអ្នកគង្វាលដ៏ល្អ​អ្នកគង្វាល​ដ៏ល្អតែងតែស៊ូប្តូរជីវិត​ដើម្បីចៀមរបស់ខ្លួន។​១២  រីឯអ្នកស៉ីឈ្នួលវិញ‌​កាលគេឃើញចចកមក​ដល់​គេរត់ចោលចៀម‌​ទុកអោយចចកខំាអូស​យកទៅ​‌ហើយដេញកំចាត់កំចាយជាមិនខាន​‌ពីព្រោះអ្នកនោះមិនមែនជាអ្នកគង្វាល​ហើយក៏​មិនមែនជាម្ចាស់របស់ចៀមផង។​‌១៣  អ្នកនោះ​មិនខ្វល់ខ្វាយនឹងចៀមឡើយ​ព្រោះគេគ្រាន់តែស៉ី​ឈ្នួលប៉ុណ្ណោះ។‌​ខ្ញុំហ្នឹងហើយជាអ្នកគង្វាលដ៏ល្អ។​១៤  ខ្ញុំស្គាល់ចៀមរបស់ខ្ញុំ​‌ចៀមរបស់ខ្ញុំក៏ស្គាល់ខ្ញុំ​១៥  គឺដូចព្រះបិតាស្គាល់ខ្ញុំ​ហើយខ្ញុំស្គាល់ព្រះបិតា​ដូច្នោះដែរ។​ខ្ញុំស៊ូប្តូរជីវិត​ដើម្បីចៀមរបស់ខ្ញុំ។​១៦  ខ្ញុំមានចៀមឯទៀតៗ​ដែលមិននៅក្នុងក្រោល​នេះទេ។​‌​ខ្ញុំត្រូវតែនាំចៀមទាំងនោះមកដែរ។​ចៀមទាំងនោះនឹងស្តាប់សំឡេងខ្ញុំ​‌ហើយនៅពេល​នោះនឹងមានហ្វូងចៀមតែមួយ​មានអ្នកគង្វាលតែ​មួយ។​១៧  ព្រះបិតាស្រឡាញ់ខ្ញុំ​‌ព្រោះខ្ញុំសុខចិត្ត​ស៊ូប្តូរជីវិត‌​ដើម្បីអោយបានជីវិតនោះមកវិញ។​១៨  គ្មាននរណាដកហូតជីវិតរបស់ខ្ញុំបានឡើយ​‌គឺ​ខ្ញុំស៊ូប្តូរជីវិត​ដោយខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់តែម្តង។​ខ្ញុំមាន​អំណាចនឹងស៊ូប្តូរជីវិតរបស់ខ្ញុំ‌​ហើយខ្ញុំក៏មាន​អំណាចនឹងយកជីវិតនោះមកវិញ‌‌​តាមព្រះបញ្ជា​ដែល​ខ្ញុំបានទទួល​ពីព្រះបិតាមក»។​ ​១៩  ព្រះបន្ទូល​ទាំងនេះ​ធ្វើ​អោយ​ជនជាតិ​យូដា​បាក់បែកគ្នាម្តងទៀត។​២០  មានគ្នាគេជាច្រើន​ពោលថា៖​«អ្នកនោះមានអារក្សចូល!​គាត់វង្វេង​ស្មារតីហើយ!​ស្តាប់គាត់ធ្វើអ្វី?»។​២១  អ្នកខ្លះ​ទៀតពោលថា៖​«ពាក្យទាំងនេះមិនមែនជាពាក្យ​របស់មនុស្សដែលមានអារក្សចូលទេ!​តើអារក្ស​អាច​ធ្វើ​អោយ​ភ្នែក​មនុស្ស​ខ្វាក់​ភ្លឺ​កើតឬ?»។ ជនជាតិយូដាមិនទទួលស្គាល់ព្រះយេស៊ូ​ ២២  ពេលនោះជារដូវរងា​‌គេនាំគ្នាធ្វើបុណ្យ​រំលឹកពិធីឆ្លងព្រះវិហារ*​នៅក្រុងយេរូសាឡឹម។​២៣  ព្រះ​យេស៊ូ​យាង​ចុះ​ឡើង​ក្នុង​ថែវ​ព្រះ​វិហារ​ដែលមានឈ្មោះថា​«ថែវព្រះបាទសាឡូម៉ូន»។​២៤  ជនជាតិយូដានាំគ្នាចោមរោមព្រះអង្គ​ទូលសួរ​ថា៖​«តើលោកទុកអោយយើងខ្ញុំនៅរារែកក្នុង​ចិត្តដល់ណាទៀត?‌​ប្រសិនបើលោកពិតជាព្រះ​គ្រីស្ត*មែន​សូមប្រាប់យើងខ្ញុំអោយត្រង់ៗមក»។​២៥  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលតបទៅគេថា៖​«ខ្ញុំ​បានប្រាប់អ្នករាល់គ្នារួចមកហើយ​តែអ្នករាល់គ្នា​មិនជឿទេ។​កិច្ចការទាំងប៉ុន្មានដែលខ្ញុំបានធ្វើក្នុង​ព្រះនាមព្រះបិតារបស់ខ្ញុំ​ជាសក្ខីភាព*បញ្ជាក់​អំពីខ្ញុំស្រាប់។​២៦  ប៉ុន្តែ​អ្នករាល់គ្នាមិនជឿសោះ​ព្រោះ​អ្នករាល់គ្នា​មិន​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ចៀម​របស់​ខ្ញុំ។​២៧  ចៀមរបស់ខ្ញុំតែងស្តាប់សំឡេងខ្ញុំ​ខ្ញុំស្គាល់​ចៀមទាំងនោះ​‌​ហើយចៀមទាំងនោះមកតាមខ្ញុំ។​‌​២៨  ខ្ញុំអោយគេមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច​គេមិន​វិនាសអន្តរាយឡើយ​‌ហើយគ្មាននរណាអាចឆក់​យកគេពីដៃខ្ញុំជាដាច់ខាត។​២៩  ព្រះបិតាដែល​បានប្រទានចៀមទាំងនោះមកអោយខ្ញុំ​ទ្រង់មាន​អំណាចធំលើសអ្វីៗទាំងអស់‌‌​គ្មាននរណាអាចឆក់​យកគេពីព្រះហស្តព្រះបិតាបានឡើយ។​៣០  ខ្ញុំ​និង​ព្រះបិតា​ជាអង្គតែមួយ»។​៣១‌ជនជាតិយូដានាំគ្នា​រើសដុំថ្មម្តងទៀត​បំរុងនឹងគប់សម្លាប់ព្រះអង្គ។​៣២  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖​«ខ្ញុំបាន​បង្ហាញ​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឃើញ​កិច្ច​ការ​ដ៏​ល្អ​ប្រសើរជាច្រើន​ដែលព្រះបិតាប្រទានអោយខ្ញុំ​ធ្វើ។​ក្នុងបណ្តាកិច្ចការទាំងនោះ​តើកិច្ចការណា​មួយ​ដែល​នាំ​អោយ​អ្នករាល់គ្នា​យក​ដុំ​ថ្ម​បំរុង​នឹង​គប់សម្លាប់ខ្ញុំ?»។​៣៣  ជនជាតិយូដាតបទៅ​ព្រះអង្គថា៖​«យើងចង់សម្លាប់លោក​មិនមែនមក​ពីលោកបានធ្វើកិច្ចការដ៏ល្អប្រសើរណាមួយ​នោះ​ឡើយ​‌គឺមកពីលោកបានពោលពាក្យប្រមាថ​ព្រះជាម្ចាស់​ដ្បិតលោកជាមនុស្ស​ហើយតាំងខ្លួន​ជាព្រះជាម្ចាស់»។​៣៤  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​ថា៖​«ក្នុងគម្ពីរវិន័យ*របស់អ្នករាល់គ្នាមានចែង​ទុកមកថា​ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា​អ្នក​រាល់គ្នាជាព្រះ​ច។​‌៣៥  យើងមិនអាចលុបបំបាត់​គម្ពីរបានឡើយ​‌​បើគម្ពីរហៅអស់អ្នកដែលទទួល​ព្រះបន្ទូលថាជា​"ព្រះ"​ដូច្នេះ​៣៦  ចុះហេតុដូចម្តេច​បានជាពេលខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា​ខ្ញុំជាបុត្រារបស់​ព្រះជាម្ចាស់​អ្នករាល់គ្នាបែរជាពោលថាខ្ញុំប្រមាថ​ព្រះអង្គទៅវិញ?​ព្រះបិតាបានប្រោសខ្ញុំអោយ​វិសុទ្ធ​ហើយចាត់ខ្ញុំអោយមកក្នុងពិភពលោកនេះ​ទៀតផង‌។​៣៧  ប្រសិនបើខ្ញុំមិនធ្វើការរបស់ព្រះ​បិតាទេនោះ​‌សុំកុំជឿខ្ញុំឡើយ។​៣៨‌ប៉ុន្តែ​បើខ្ញុំធ្វើ​កិច្ចការរបស់ព្រះអង្គ​ទោះបីអ្នករាល់គ្នាមិនជឿ​ខ្ញុំក៏ដោយ​‌​ក៏សុំជឿទៅលើកិច្ចការទាំងនោះចុះ​ដើម្បីអោយបានដឹង​ហើយរឹតតែដឹងទៀតថា‌​ព្រះបិតាស្ថិតនៅក្នុងខ្ញុំ​ ខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងព្រះបិតា»។​ ៣៩  គេរកចាប់ព្រះយេស៊ូម្តងទៀត​‌​‌ប៉ុន្តែ​ព្រះអង្គ​គេចផុតពីគេទៅ។​ ‌៤០‌​ព្រះយេស៊ូយាងទៅត្រើយខាងនាយទន្លេយ័រ​ដាន់ជាថ្មីម្តងទៀត​‌ត្រង់កន្លែងដែលលោកយ៉ូហាន​ធ្លាប់ជ្រមុជទឹក*អោយបណ្តាជនកាលពីមុន​‌រួច​ព្រះអង្គគង់នៅទីនោះ។​‌៤១  មានមនុស្សជាច្រើន​នាំគ្នាមកគាល់ព្រះអង្គ​‌​គេពោលថា៖​‌«លោក​យ៉ូហានពុំបានធ្វើទីសំគាល់ណាមួយឡើយ​ប៉ុន្តែ​ពាក្យ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​គាត់​និយាយ​អំពី​លោក​នេះ​សុទ្ធតែត្រូវទាំងអស់»។​៤២  មនុស្សជាច្រើន​នៅ​ទីនោះ‌បាន​ជឿលើព្រះយេស៊ូ។​ លោកឡាសារទទួលមរណភាព ‌

ជំពូកទី​១១[កែប្រែ]

១  នៅភូមិបេតថានី  ​  មានបុរស​ម្នាក់​ ១១ ឈ្មោះ​ឡាសារ​គាត់មានជំងឺ។​នាងម៉ាថា‌​និង​នាងម៉ារី‌ជាបងស្រីរបស់គាត់​ក៏រស់​នៅក្នុងភូមិនោះដែរ។​‌២  នាងម៉ារីនេះ​ជាស្ត្រី​ម្នាក់ដែលបាន​ចាក់​ប្រេង​ក្រអូប​លើ​ព្រះបាទា​របស់​ព្រះអម្ចាស់ឆ​ព្រមទាំងបានយកសក់របស់នាងមក​ជូតផង។‌​‌​រីឯលោកឡាសារដែលឈឺនោះ​ត្រូវ​ជាប្អូនបង្កើតរបស់នាង។​៣  នាងទាំងពីរនាក់បាន​ចាត់​គេអោយទៅទូលព្រះយេស៊ូថា៖​«លោកម្ចាស់‌​អ្នកដែលលោកស្រឡាញ់​កំពុងតែមានជំងឺ»។​៤  កាលព្រះយេស៊ូជ្រាបដំណឹងនេះ​ព្រះអង្គមាន​ព្រះបន្ទូលថា៖​«ជំងឺនេះកើតឡើង​មិនមែនអោយ​គាត់បាត់បង់ជីវិតទេ​គឺដើម្បីលើកតម្កើងសិរីរុង​រឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់​‌ព្រមទាំងអោយព្រះបុត្រា​របស់ព្រះអង្គសំដែងសិរីរុងរឿងវិញ»។ ៥  ព្រះយេស៊ូស្រឡាញ់នាងម៉ាថា​ប្អូនស្រីរបស់​នាង​និង​លោកឡាសារណាស់។​‌៦  កាលព្រះអង្គ​ជ្រាបដំណឹងថា​លោកឡាសារមានជំងឺ​ព្រះអង្គ​គង់នៅកន្លែងដដែលនោះពីរថ្ងៃទៀត​៧  បន្ទាប់​មក ​ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៅពួកសាវ័ក*ថា៖​«យើងនាំគ្នាត្រឡប់ទៅស្រុកយូដាវិញ»។‌​៨  ពួក​សាវ័កទូលព្រះអង្គថា៖​«ព្រះគ្រូ​ជនជាតិយូដា​ទើប​នឹង​ចង់​យក​ដុំថ្ម​គប់​ធ្វើ​គុត​ព្រះអង្គ​ថ្មីៗ​នេះ​សោះ​ហេតុដូចម្តេចបានជាព្រះអង្គចង់វិលទៅ​ស្រុកនោះវិញ!»។​៩  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូល​តបថា៖​«ក្នុងមួយថ្ងៃមានដប់ពីរម៉ោង‌​អ្នកណា​ដើរនៅពេលថ្ងៃ​  អ្នកនោះមិនជំពប់ជើងដួល​ឡើយ  ​ព្រោះគេឃើញពន្លឺរបស់ពិភពលោកនេះ។​១០  ផ្ទុយទៅវិញ​អ្នកណាដើរនៅពេលយប់​អ្នក​នោះមុខតែជំពប់ជើងដួលជាមិនខាន​ព្រោះគេ​គ្មានពន្លឺនៅក្នុងខ្លួនទេ»។‌​១១  ក្រោយមក​ព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលទៅគេថែមទៀតថា៖​‌«ឡាសារ​ជាមិត្តសំឡាញ់របស់យើងសំរាន្តលក់ទៅហើយ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ទៅ​ដាស់​គាត់​អោយ​ភ្ញាក់​ឡើង​វិញ»។​១២  ពួកសាវ័កទូលព្រះអង្គថា៖​«បពិត្រព្រះអម្ចាស់​ប្រសិនបើគាត់សំរាន្តលក់ដូច្នេះ​គាត់នឹងបានជា​វិញមិនខាន»។ ​១៣  តាមពិតព្រះយេស៊ូចង់មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា​លោក​ឡាសារ​ស្លាប់​បាត់​ទៅ​ហើយ​ប៉ុន្តែ​ពួកសាវ័កស្មានថា​ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា​គាត់សំរាន្តលក់ធម្មតា។​១៤  ហេតុនេះហើយបាន​ជាព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា៖​«ឡាសារស្លាប់ទៅហើយ​១៥  បើគិតពីប្រយោជន៍​អ្នករាល់គ្នា​ខ្ញុំសប្បាយចិត្ត​ដោយខ្ញុំមិនបាននៅ​ទីនោះ​ដើម្បីអោយអ្នករាល់គ្នាបានជឿ។​ឥឡូវ​នេះ‌យើងនាំគ្នាទៅផ្ទះគាត់»។​១៦  ពេលនោះ​សាវ័កថូម៉ាស់​ហៅឌីឌីមពោលទៅសាវ័កឯទៀត​ថា៖​«មក!​យើងនាំគ្នាទៅរួមស្លាប់ជាមួយព្រះអង្គ​ដែរ​!»។​ ព្រះយេស៊ូជាអ្នកផ្តល់ជីវិតរស់ឡើងវិញ ១៧  កាលព្រះយេស៊ូយាងទៅដល់​ព្រះអង្គក៏​ជ្រាបថាគេបានដាក់សពលោកឡាសារក្នុងផ្នូរ​បួន​ថ្ងៃហើយ។​១៨  ភូមិបេថានីមានចម្ងាយប្រមាណ​បីគីឡូម៉ែត្រពីក្រុងយេរូសាឡឹម។​១៩‌មានជនជាតិ​យូដា​ជាច្រើន​នាំគ្នា​មក​ជួយ​រំលែក​ទុក្ខ​នាង​ម៉ាថា​និង  នាង​ម៉ារី‌ក្នុងពេលប្អូនស្លាប់។​ ​២០  កាល​នាង​ម៉ាថា​បាន​ដឹង​ថា​ព្រះយេស៊ូ​យាង​មកដល់​នាងក៏ចេញទៅទទួលព្រះអង្គ​រីឯនាង​ម៉ារីវិញ​‌នាងអង្គុយនៅក្នុងផ្ទះ។​២១  នាងម៉ាថា​ទូលព្រះយេស៊ូថា៖​«លោកម្ចាស់​ប្រសិនបើលោក​បាននៅទីនេះ‌‌ប្អូននាងខ្ញុំមិនស្លាប់ទេ។​‌២២  ប៉ុន្តែ​ឥឡូវនេះ​នាងខ្ញុំដឹងថា​បើលោកសុំអ្វីពីព្រះជា​ម្ចាស់ក៏ដោយ​ព្រះអង្គមុខជានឹងប្រទានអោយមិន​ខាន»។​២៣  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅនាង​ថា៖​«ប្អូននាងនឹងរស់ឡើងវិញ»។​២៤  នាង​ទូលទៅព្រះអង្គវិញថា៖​«នាងខ្ញុំដឹងហើយ​នៅ​ថ្ងៃចុងក្រោយបំផុត​កាលណាមនុស្សស្លាប់នឹង​រស់ឡើងវិញ​ប្អូននាងខ្ញុំក៏នឹងរស់ឡើងវិញដែរ»។​២៥  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅនាងថា៖​«ខ្ញុំហ្នឹង​ហើយដែលប្រោសមនុស្សអោយរស់ឡើងវិញ​‌ខ្ញុំ​នឹងផ្តល់អោយគេមានជីវិតជ។​អ្នកណាជឿលើខ្ញុំ​ទោះបីស្លាប់ទៅហើយក៏ដោយ​ក៏នឹងបានរស់ជា​មិនខាន។​‌​២៦  រីឯអស់អ្នកដែលកំពុងតែមានជីវិត​នៅរស់​ហើយជឿលើខ្ញុំ​មិនស្លាប់សោះឡើយ​តើ​នាងជឿសេចក្តីនេះឬទេ?»។​២៧  នាងម៉ាថាទូល​ព្រះអង្គថា៖​«បពិត្រព្រះអម្ចាស់!​ខ្ញុំម្ចាស់ជឿថា​ព្រះអង្គពិតជាព្រះគ្រីស្ត*‌ជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់​ហើយពិតជាព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមកក្នុង​ពិភពលោកនេះមែន!»។​ ព្រះយេស៊ូទ្រង់ព្រះកន្សែង ២៨‌នាងម៉ាថានិយាយដូច្នេះហើយ​ក៏ចេញទៅ​ហៅនាងម៉ារី​ជាប្អូន​ដោយស្ងាត់ៗថា៖​«ព្រះគ្រូ​យាងមកដល់ហើយ​‌ព្រះអង្គហៅប្អូនឯង»។​២៩  នាងម៉ារីឮហើយ​‌ក៏ស្ទុះក្រោកឡើង​ទៅគាល់​ព្រះយេស៊ូជាប្រញាប់។​៣០  ពេលនោះ​‌ព្រះអង្គ​ពុំទាន់យាងចូលក្នុងភូមិនៅឡើយទេ​គឺព្រះអង្គ​គង់នៅកន្លែងដែលនាងម៉ាថាទៅជួប។​     ‌៣១  ជន​ជាតិយូដា​ដែលមកជួយរំលែកទុក្ខក្នុងផ្ទះជាមួយ​នាងម៉ារី​ឃើញនាងស្ទុះក្រោកឡើង​ប្រញាប់​ប្រញាល់ចេញទៅខាងក្រៅដូច្នេះ​ក៏នាំគ្នាចេញ​ទៅតាម​ព្រោះគេស្មានថានាងទៅយំឯផ្នូរ។​៣២  លុះ​នាង​ម៉ារី​ទៅ​ដល់​កន្លែង​ព្រះ​យេស៊ូ​គង់​នៅ​ហើយ​‌នាងឃើញព្រះអង្គ‌‌‌ក៏ក្រាបទៀបព្រះបាទា​ទូលថា៖​«លោកម្ចាស់!​‌​ប្រសិនបើលោកបាននៅ​ទីនេះ​ប្អូនប្រុសនាងខ្ញុំមិនស្លាប់ទេ»។​៣៣  ពេល​ព្រះយេស៊ូឃើញនាងម៉ារី​និង​ជនជាតិយូដាដែល​មកជាមួយនាង​យំដូច្នេះ​‌ព្រះអង្គរំជួលព្រះហប្ញ​ទ័យឈ​ហើយរន្ធត់ជាខ្លាំងផង។​៣៤  ព្រះអង្គមាន​ព្រះបន្ទូលសួរថា៖​«តើអ្នករាល់គ្នាយកសពទៅ​ទុកនៅឯណា?»។​គេទូលព្រះអង្គថា៖​«សូម​អញ្ជើញមក​លោកនឹងឃើញ»។​៣៥  ពេលនោះ​‌ព្រះយេស៊ូទ្រង់ព្រះកន្សែង។​៣៦  ជនជាតិយូដា​នាំគ្នាពោលថា៖​«មើល៍!​‌លោកស្រឡាញ់ឡាសារ​ខ្លាំងណាស់!»។​៣៧  ប៉ុន្តែ​នៅក្នុងចំណោម​ពួកគេ​មានអ្នកខ្លះនិយាយថា៖​«លោកអាចធ្វើអោយ​មនុស្សខ្វាក់មើលឃើញ​‌‌​ម្តេចក៏លោកមិនធ្វើ​អោយឡាសារគេចផុតពីស្លាប់ផងទៅ!»។​ ព្រះយេស៊ូប្រោសឡាសារអោយបានរស់ឡើងវិញ ៣៨‌ព្រះយេស៊ូរំជួលព្រះហប្ញទ័យម្តងទៀត​រួច​យាងទៅផ្នូរ។​ផ្នូរនោះជារូងភ្នំ​មានថ្មបាំងនៅ​មាត់រូង។​៣៩  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖​«សុំ​យកថ្មនេះចេញ!»។​នាងម៉ាថាជាបងរបស់សព​ទូលព្រះអង្គថា៖‌​«បពិត្រព្រះអម្ចាស់​សពធំក្លិន​ហើយ​ ព្រោះគេបានយកមកដាក់​តាំងពីបួនថ្ងៃ​ម៉្លេះ»។​៤០  ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅនាងថា៖‌​«ខ្ញុំបានប្រាប់នាងរួចមកហើយថា​បើនាងជឿ​នាង​នឹងឃើញសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។​៤១‌គេ​ក៏យកថ្មចេញពីមាត់ផ្នូរ។ ​ព្រះយេស៊ូងើបព្រះ​ភ័ក្ត្រទតទៅលើ​មានព្រះបន្ទូលថា៖​«បពិត្រ​ព្រះបិតា​ទូលបង្គំសូមអរព្រះគុណព្រះអង្គ​ដែល​ទ្រង់ព្រះសណ្តាប់ទូលបង្គំ។​៤២  ចំពោះទូលបង្គំ​ទូលបង្គំដឹងថា​ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះសណ្តាប់ទូលបង្គំ​ជានិច្ច​  ប៉ុន្តែ​ទូលបង្គំទូូលព្រះអង្គដូច្នេះ  ​ដើម្បី​អោយ​បណ្តាជន​ដែល​នៅ​ជុំ​វិញ​ទូលបង្គំ​ជឿថា‌​ព្រះអង្គពិតជាបានចាត់ទូលបង្គំអោយមកមែន»។​៤៣  លុះព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ​ទ្រង់បន្លឺ​ព្រះសូរសៀងខ្លាំងៗថា៖​‌«ឡាសារអើយ!​‌ចេញ​មក!»។​៤៤  ពេលនោះ​លោកឡាសារដែលបាន​ស្លាប់​ក៏ចេញពីផ្នូរមក​‌​មានទាំងក្រណាត់រុំដៃជើង​និង​កន្សែងគ្របមុខផង។​ព្រះយេស៊ូមានព្រះ​បន្ទូលទៅពួកគេថា៖​‌​«សុំស្រាយក្រណាត់ចេញពី​គាត់​‌ ហើយអោយគាត់ទៅ​ចុះ»។​ ការឃុបឃិតចាប់ព្រះយេស៊ូ ៤៥  ជនជាតិយូដាជាច្រើននាក់​ដែលមកផ្ទះនាង​ម៉ារីបានឃើញព្រះយេស៊ូធ្វើកិច្ចការទាំងនោះ​ក៏​ជឿលើព្រះអង្គ។​៤៦  ប៉ុន្តែ​មានគ្នាគេខ្លះទៅជួប​ពួកខាងគណៈផារីស៉ី*​រៀបរាប់នូវកិច្ចការដែល​ព្រះយេស៊ូបានធ្វើ។​៤៧  ពេលនោះ​ពួកនាយក​បូជាចារ្យ*​‌និង​ពួកខាងគណៈផារីស៉ី​បានកោះហៅ​ក្រុមប្រឹក្សាជាន់ខ្ពស់*មកប្រជុំ​ហើយពោលថា៖​«អ្នកនោះបានធ្វើទីសំគាល់ជាច្រើន​តើយើងគិត​ធ្វើដូចម្តេច?។​៤៨  ប្រសិនបើយើងបណ្តោយ​អោយគាត់ធ្វើដូច្នេះតទៅទៀត​ប្រជាជនមុខតែ​ជឿទៅលើគាត់ទាំងអស់គ្នា​ហើយជនជាតិរ៉ូមុំាង​នឹងមកបំផ្លាញព្រះវិហារ*ញ‌​និង​បំបាត់ជាតិ​សាសន៍របស់យើងជាមិនខាន»។​៤៩  នៅក្នុង​ចំណោមពួកគេ​មានលោកម្នាក់ឈ្មោះកៃផាស​ដែលជាមហាបូជាចារ្យនៅឆ្នាំនោះ‌​លោកមាន​ប្រសាសន៍ទៅគេថា៖​«អស់លោកពុំយល់អ្វីសោះ!​៥០  តើអស់លោកគិតមិនឃើញទេឬថា​‌បើមនុស្ស​តែម្នាក់ស្លាប់​ជាប្រយោជន៍ដល់ប្រជារាស្ត្រនោះ​ប្រសើរជាងទុកអោយជាតិទាំងមូលត្រូវវិនាស!»។‌​៥១  លោកមានប្រសាសន៍ដូច្នេះ​      មិនមែនផុសចេញ​ពីគំនិតខ្លួនឯងផ្ទាល់ឡើយ ​    ​គឺក្នុងឋានៈជាមហា​ ក.​តាមគោលគំនិត​និង​ទស្សនៈរបស់ជនជាតិក្រិកនៅសម័យនោះ​ពាក្យ​«ព្រះបន្ទូល»​(ឡឹងឹស)​សំដៅទៅលើគោលការណ៍​ឬ​ធម្មដែលទ្រទ្រង់ពិភពលោកទាំងមូល។​លោកយ៉ូហានប្រើពាក្យព្រះបន្ទូលនេះសំដៅទៅលើព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់។​ព្រះ​យេស៊ូពិតជា​«ព្រះបន្ទូល»​ព្រោះព្រះអង្គជាប្រភពនៃអ្វីៗទាំងអស់​ហើយព្រះអង្គនាំយើងអោយស្គាល់ព្រះបិតា។​•​ខ.​«បែរ​ទៅរក»:​យើងអាចបកប្រែថា​«គង់នៅជាមួយ»​ក៏បាន។​    ពាក្យនេះសំដៅទៅលើទំនាក់ទំនងដ៏ជិតស្និទ្ធរវាងព្រះបិតា​និង​ព្រះបុត្រា។​  •  គ.​  ឬ​  «សេចក្តីងងឹតពុំបានយល់ពន្លឺទេ»។​  •​ឃ.​  ឬ​  មនុស្សលោក។​  •  ​ង.​  ពាក្យដើម​«តាំងព្រះពន្លា»។ ច.  ឃ្លាដើម​«ព្រះបុត្រាស្ថិតនៅក្នុងព្រះឱរារបស់ព្រះបិតា»។​•​ឆ.‌ម៉ាឡាគី‌៣.២៣។​•​ជ.‌  «ព្យាការីដែលយើងទន្ទឹងរង់ចាំ»​នេះ‌សំដៅទៅលើព្រះគ្រីស្តដែលជនជាតិអ៉ីស្រាអែលរង់ចំា​ស្របតាមពាក្យដែលលោក​ម៉ូសេបានថ្លែងទុកក្នុងក័ណ្ឌគម្ពីរ​ចោទិយកថា​១៨.១៥។‌    •  ‌ឈ.‌  អេសាយ‌  ៤០.៣។ ញ.  ក្នុងឯកសារភាសាក្រិកខ្លះ‌ប្រើ‌  «យ៉ូណាស»។​ ដ.  ឯកសារខ្លះមានពាក្យបន្ថែមថា  ​«អំណើះតទៅ»​។ ​• ​ឋ.ពាក្យដើម:  ​«អ្នកស្រីអើយ»។​ •​ ឌ.  ឃ្លាដើម:​  «តើមានអ្វីរវាង​ខ្ញុំ  ​និង  អ្នក​(ម្តាយ)?​»។ ឍ.  ទំនុកតម្កើង  ​៦៩.  ១០។    •    ណ.‌  ពាក្យកើតជាថ្មីនេះ‌មានន័យម៉្យាងទៀតថា  ​កើតពីស្ថានលើ‌ ពោលគឺកើតពីព្រះជាម្ចាស់។​•​ត.​ឃ្លាដើម  ​«ជា​ព្រះវិញ្ញាណ»  ​មានន័យថា​គេមានព្រះជន្មរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងខ្លួន។​ ថ.‌  ក្នុងភាសាដើម​ពាក្យ‌​«ខ្យល់»​និង​ពាក្យ‌​«វិញ្ញាណ»ជាពាក្យតែមួយ។​    ​•    ​ទ.  ឯកសារខ្លះមានបន្ថែមថា  «បុត្រមនុស្សដែល​គង់នៅស្ថានបរមសុខ»។  •​ធ.  «លើកឡើង»​មានន័យពីរយ៉ាង‌​មួយចង់និយាយ​អំពីគេឆ្កាងព្រះយេស៊ូ​និង មួយទៀត​អំពី​ព្រះយេស៊ូទទួលសិរីរុងរឿង។ ​លោកម៉ូសេបានលើកពស់ឡើង​(ជនគណនា​២១.​៨-៩)។​•​  ន.  ឯកសារខ្លះមានឃ្លាបន្ថែមថា  ​«មិនត្រូវវិនាសឡើយ    តែមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច»។ ប.  ឬ  «ទឹករស់»។ •    ផ.  «ខ្ញុំនេះហើយ»  ​ចង់សំដៅទៅលើព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលប្រាប់លោកម៉ូសេ  ​នៅគម្ពីរសេរីភាព  (និក្ខមនំ)  ៣.១៤។ ធ.  សូមអានសេចក្តីពន្យល់នៅ  យ៉ូហាន  ១.​២១,២៤។    ​•    ​ន.​ឬ​«ខ្ញុំនេះហើយ»​សំដៅទៅលើព្រះនាមព្រះជាម្ចាស់​ដែលព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូលប្រាប់លោកម៉ូសេ​ក្នុងគម្ពីរសេរីភាព(និក្ខមនំ​)​៣..១៤។     ប.​ទំនុកតម្កើង‌  ៧៨.​២៤‌‌​;    សេរីភាព  (និក្ខមនំ‌)  ១៦.៤,​១៣-១៥,៣១។​• ផ.  ពាក្យដើម  «នំបុ័ង»។ ព.  អេសាយ  ៥៤.  ១។ • ភ.  ពាក្យដើម  «សាច់ខ្ញុំ»។ ម.  ពាក្យដើម​«សាច់គ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ»។​•​យ.​ឯកសារដើមខ្លះ​មានសរសេរថា​«ព្រះអង្គជាព្រះគ្រីស្ត​ជាព្រះដ៏វិសុទ្ធ​របស់ព្រះជាម្ចាស់»។ រ.  ក្នុងភាសាដើម  ​ពាក្យ  «កិត្តិយស»  និង  ពាក្យ  «សិរីរុងរឿង»  ជាពាក្យតែមួយ។ ល.  ឬ  ទទួលសិរីរុងរឿង។  •  វ.​សូមអានសេចក្តីពន្យល់នៅ​យ៉ូហាន  ១.​២១,​២៤។‌  •  ស.‌២​  សាមូអែល‌  ៧.១២​‌‌  ​មីកា‌៥.១-២។ ហ.‌ឯកសារដើមខ្លះមានបន្ថែមថា:‌"​ដោយសតិសម្បជ្ជញ្ញៈចោទប្រកាន់ខ្លួន​‌គេក៏នាំគ្នាដកខ្លួនថយù"។​ ឡ.​ឬ​«សក្ខីភាព​នោះ​ពិត»។​•​អ.​ពាក្យដើម​  «ក្នុងបាបរបស់ខ្លួន»​មានន័យថា  «មិនអាចរួចពីបាប»​  ព្រោះមិនព្រម​ជឿលើព្រះយេស៊ូ។    ​•    ​ក.‌  «ឋានៈរបស់ខ្ញុំ»‌​ភាសាដើមសរសេរថា:​‌«ខ្ញុំនេះហើយ​គឺជាខ្ញុំ»​ឬ‌​«ខ្ញុំស្ថិតនៅ»‌​គឺជាព្រះនាមរបស់​ព្រះជាម្ចាស់ដែលព្រះអង្គ​មានព្រះបន្ទូល​ប្រាប់​លោកម៉ូសេ​ក្នុង  សេរីភាព  (និក្ខមនំ​‌)  ៣.​១៤។​ ខ.​ចង់និយាយអំពីព្រះយេស៊ូត្រូវគេឆ្កាង។  ​  ​•    ខខ.  សូមអានសេចក្តីពន្យល់នៅ​ខ  ២៤។ គ.‌  ពាក្យ‌«ខ្ញុំមានជីវិត»​នេះ​ក៏ដូចនៅខ​២៤​និង​ខ​២៨​ដែរ​‌ពាក្យដើមសរសេរថា​‌«ខ្ញុំនេះ​គឺជាខ្ញុំ»​‌ឬ‌«ខ្ញុំស្ថិតនៅ»‌​ជា​ព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ដែលព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលប្រាប់លោកម៉ូសេ​ក្នុងគម្ពីរសេរីភាព​(‌និក្ខមនំ)​‌៣.​១៤។​ ឃ.‌  «ស៉ីឡោម»​ជាប្រភពទឹក  ​នៅខាងត្បូងក្រុងយេរូសាឡឹម។​ ង.​  យើងអាចបកប្រែថា​«វាលស្មៅ»​ក៏បាន។​ពាក្យនេះ​សំដៅទៅលើ​ព្រះបន្ទូលដែលប្រៀបបីដូចជាចំណីអាហាររបស់​អ្នកជឿ។ ច.  ទំនុកតម្កើង‌  ៨២.៦។​ ឆ.​សូមអាន  យ៉ូហាន  ១២.១-៨  ;    ម៉ាកុស​១៤.៣-៩។ ជ.  ឃ្លាដើម‌  «ខ្ញុំជាការរស់ឡើងវិញ  និង  ជាជីវិត។​ ឈ.  យើងអាចបកប្រែម៉្យាងទៀតថា​  «ព្រះអង្គមានព្រះហប្ញទ័យគ្នាន់ខ្នាញ់»​  ​ឬ​  «ទ្រង់ព្រះពិរោធ»។  ​•  ​ញ.‌​ពាក្យដើម​‌«ទី​កន្លែង»:​  សំរាប់ជនជាតិយូដា‌  ពាក្យនេះចង់សំដៅទៅលើក្រុងយេរូសាឡឹម  ‌​ហើយជាពិសេស‌ចង់សំដៅ​ទៅ​លើ​ព្រះវិហារ។